Sepehr Omidvaar’s Reviews > بازگشت > Status Update

می‌دونی میل به آخرالزمان علامتِ واضحِ ناتوانی در مواجهه با اضطرابه؛ دلهره‌ی بی‌درمونِ انتظارِ دورِ آخرِ بازیِ عمر که امیدواریم بالاخره به یه نتیجه و توضیحی برسوندمون. از اضطرابِ انتظارِ جوابِ سوالِ "اصلا نتیجه و توضیحی وجود داره؟" هم که دیگه نگم. هر چی به جواب نزدیک‌تر می‌شیم و در واقع هر چی روشن‌تر می‌‌شه اساسا جوابی در کار نیست، اضطراب هم بیش‌تر می‌شه.

سقوط جهانی رو به چشم دیدم که همگی در آن مشغول ایفای نقش‌های حقیر آدم‌های خوب و همسایه‌های صمیمی بودیم

حهان را رودی از خون شست که ارتفاعش تا سر اسب می‌رسید

همه‌ی ما قربانی ناتوانی پدر و مادرهای‌مان در میدان تنازغ برای بقاییم.

حرفه‌ی کارآگاهی اینقدری با یافتن حقیقت سروکار ندارد که با سرهم‌کردن قصه دارد؛ قصه‌ای که مردم عوض حقیقت بپذیرند. قضیه کشف حقیقت نیست، کشف آن حقیقتی است که مناسب مشتری باشد. حقیقت همیشه از دل ماجرایی خیالی ظهور می‌کند و قالب قصه به خود می‌گیرد. پس می‌شود گفت من قصه‌گویم