Mehrdad’s Reviews > شاهنامه: جلد ۱، از آغاز تا پایان داستان فرود سیاوخش > Status Update

کی‌خسرو یه‌جوری توپید به طوس که جیگرم حال اومد:
تورا جایگه نیست در شارستان
رَزه ( قفل ) باید و بند و بیمارستان

می‌گه تو نباید اصلا تو قصر باشی و جایگاه اصلیت تو بیمارستانه..

نژاد منوچهر و ریش سپید
تورا داد بر زندگانی امید
و گرنی بفرمودمی تا سرت
بداندیش کردی به دور از برت

داره می‌گه حیف که از نسل منوچهری و ریش و پشمی سفید کردی، وگرنه می‌دادم سرتو ببرن..

هرچی تراژدی تا حالا خوندین، بذارین کنار و برین فَرود سیاوخش رو بخونین تا درد منو بفهمین. همه‌اشم زیر سر طوس گوربگوری بود. مرتیکهٔ پفیوز!
یه جوری منو بهم ریخت که اصلا عجیب.

چنین‌ست هرچند مانیم دیر
نه پیلِ سرافراز ماند، نه شیر
سرانجام خاک‌ست بالین اوی
دریغ آن دل و رای و آیین اوی!

خدارو شکر بالاخره رسیدیم به دوران کی‌خسرو و قرار نیست از تباه‌کاریای کی‌کاووس دیگه حرص بخوریم.
طوس!! آدم باش بشین سر جات که حواسم بهت هست...

گیو جان! شما کی وقت کردی انقد خفن باشی و ما بی‌خبر باشیم؟؟
واقعاً دس‌خوش و احترام نظامی از اینجا برات.
رستم رو که کنار بذاریم، الان گیو و قارَن شدن محبوب‌ترین پهلوان‌های ایرانی از نظر من.

نرمش قهرمانانه افراسیاب

چنین‌ست کردار کردار گردنده‌دهر
گهی نوش یابی ازو، گاه زهر

خب یکی از شخصیت‌های مرموز و منفور شاهنامه وارد شد: کرسیوز

این شما و این مزخرف‌ترین پادشاه تمام دنیا در تمام زمان‌ها:
کی‌کاووس 😡

داداشم فردوسی هزار سال پیش گفته، دنیا همینه، حرص نخور. من خر کی باشم رو حرفش حرف بزنم
چنین‌ست کردار گردان‌سپهر
نخواهد گشادن‌همی با تو چهر!!!

سیاوخش را گفت شاه زمین
که رایت چه باشد کنون اندرین؟
سیاوخش چنین گفت با شهریار
که دوزخ مرا زین سخن گشت خوار
اگر کوه آتش بود بسپرم
از این نیک خوارست اگر بگذرم

سیاوش برو که بندو به آب دادی......

آغاز داستان سیاوَخش

چه گفت اندرین موبد پیشرَوْ
که هرگز نگردد کَهُن‌گشته نَوْ
تو چندان که مانی، سَخُن‌گوی باش!
خردمند باش و نکوخوی باش!
چو رفتی، سر و کار با ایزدست
اگر نیک باشدْت جای، ار بَدَست
نگر تا چه کاری، همان بدروی
سَخُن هرچه گویی، همان بشنوی
درشتی ز کس نشنود نرم‌گوی
جز از نیکُوْی در زمانه مجوی!