Parisa’s Reviews > چهار مقاله > Status Update

هنوز یکی دو خط بیشتر نخونده‌م که ذهنم اونقدر شروع به پرگویی می‌کنه که صدای درونم از صدای نویسنده بلندتر می‌شه. مکث می‌کنم، به دیوار زل می‌زنم و گفتگوهام رو در چند پاراگراف می‌نویسم‌. فوران احساسات ضدونقیضی رو تجربه می‌کنم و می‌خوام برگردم به کتاب. تصور می‌کنم برای من در چنین روزی، این کتاب می‌تونه خوانش کند و عمیقی باشه : "نوستالژی در جامعه‌ی ایرانی". دوست دارم محتوا رو مزه‌مزه کنم، هم غم و هم لذت ببرم از خوندنش.