Saeid Arghiani’s Reviews > عشق در زمان وبا > Status Update

_ سرگردان پیش می‌رفت و از خود می‌پرسید که کدامیک از آنها بیشتر مرده اند، شوهری که مرده بود، یا زنی که زنده رها شده بود؟

_ گفته بود کسانی که دست و پایشان را از دست می‌دهند درد را حس می‌کنند. انقباض و قلقلک در پایی که دیگر وجود ندارد؛ حالا او هم بدون شوهرش همان حس را داشت. او را در جایی حس می‌کرد که نبود.

_ می‌دید و به خوبی حس می‌کرد که سر میز با کسی نشسته است که دیگر وجود ندارد.

گزیده از کتاب:
- در این جهان هیچ چیز به اندازه عشق مشکل نیست.
- پیری تقریبا بلافاصله پس از بلوغ آغاز می‌شد، و تا دم گور به طول می‌انجامید.
- (در وصف سن پیرمردان) سن آنها را با سالهایی که زندگی کرده بودند اندازه نمی‌گرفتند، بلکه سنجش آن از تعداد سالهایی بود که از عمرشان باقی مانده بود.

عجب قصه‌گوی قهاریست مارکز
داستان از همان ابتدا مخاطب را با خود می‌برد.
کسی که ابتدا کاراکتر اصلی است ناگهان محو می‌شود و دوباره بازمی‌گردد. نویسنده گریبان مخاطب را گرفته و به هر سو می‌کشد، و مخاطب چاره‌ای جز همراهی با نویسنده ندارد.
واقعیت و خیال در هم می‌شود، گذشته و آینده به هم می‌آمیزد و سیل داستان، مخاطب را با خود به هر سو میکشد.

تا الان بسیار لذت بخش بوده
مخصوصا غافلگیری که اینجای داستان داشت خیلی خوب بود