Nasrin M’s Reviews > فصلی در دوزخ > Status Update

باید سفر می کردم، باید سِحرها را که بر سرم جمع شده بودند می‌پراکندم. بر دریا، که چنان دوستش می‌داشتم که گویی قرار است لکه‌ای را از دامنم بردارد، صلیب تسلی‌بخش را دیدم بالا می‌آمد.
رنگین‌کمان لعنتم کرده بود. خوشبختی سرنوشتم بود، پشیمانی‌ام بود، کرمم بود: زندگی من همیشه بزرگ‌تر از آن بود که بشود با نیرو و زیبایی پرش کرد.

خیلی وقت پیش، اگر خوب به خاطر بیاورم، زندگی‌ام ضیافتی بود که همه‌ی دل‌ها خود را آنجا می گشودند، همه‌ی شراب‌ها آنجا جاری می شد.
شبی زیبایی را بر زانویم نشاندم. _ و دیدم تلخ است. _و دشنامش دادم.
خود را علیه معصومیت مسلح ساختم.
گریختم. ای جادوگرها، ای فلاکت ای نفرت ، گنجینه‌ام را به شما سپردم‌.!