Sara’s Reviews > ادبیات عامیانه‌ی ایران > Status Update

تو بخش هفتم(تحول نقالی و قصه‌خوانی) از قول محمد بن اسحاق میگه: نخستین کسی که در شب افسانه گفتن را رواج داد و شب را به افسانه زنده داشت اسکندر بود. وی گروهی داشت که او را می‌خندانیدند و افسانه‌ها برایش ساز می‌کردند. لیکن از این کار قصد لذت بردن نداشت بلکه حفظ و حراست خویش را اراده کرده بود و پس از او پادشاهان از کتاب هزار افسانه برای این کار استفاده کردند.

چقدر این تیکه کوچولونویسی های کنارش (که نمیدونم اسمش چیه) که مشخص می‌کنه هر قسمت داره راجع به چی میگه، خوبن.
کاش همه کتاب‌ها داشتنش.