Status Updates From ادبیات عامیانه‌ی ایران

تو بخش هفتم(تحول نقالی و قصه‌خوانی) از قول محمد بن اسحاق میگه: نخستین کسی که در شب افسانه گفتن را رواج داد و شب را به افسانه زنده داشت اسکندر بود. وی گروهی داشت که او را می‌خندانیدند و افسانه‌ها برایش ساز می‌کردند. لیکن از این کار قصد لذت بردن نداشت بلکه حفظ و حراست خویش را اراده کرده بود و پس از او پادشاهان از کتاب هزار افسانه برای این کار استفاده کردند.

چقدر این تیکه کوچولونویسی های کنارش (که نمیدونم اسمش چیه) که مشخص می‌کنه هر قسمت داره راجع به چی میگه، خوبن.
کاش همه کتاب‌ها داشتنش.

قشنگ معلومه عقلم پاره‌سنگ برداشته که وسط این‌همه کار و درس، هی کتاب‌های جدید باز می‌کنم و سعی می‌کنم همه رو آروم و دقیق بخونم. انگار دارم عقدۀ این دو سال علافی رو خالی می‌کنم

زیاده‌گویی‌هاش خسته‌م کرده. فکر کنم فقط تورق کنم و جاهایی رو بخونم که به نظر مفیدتر میان.