Hanna’s Reviews > لبخند انار > Status Update

برای برگشتن به آغوش ادبیات ایران شروعش کردم. خلوص و صمیمیتی که داره باعث می‌شه خوندنش راحت و روان باشه. دارم فکر می‌کنم خوبه که از دولت‌آبادی کتابی برنداشتم وگرنه به آغوش ادبیات ایران برنمی‌گشتم که هیچ، دور و دورتر هم می‌شدم. مقایسه‌ی دقیقی نیست اما خوندنش، تجربه‌ی خوندن گوگول رو تداعی می‌کنه. همون خلوص و صمیمیت و بانمکی اما نه با طعم چای روسی.