Goodreads helps you follow your favorite authors. Be the first to learn about new releases!
Start by following Մկրտիչ Սարգսյան.
Showing 1-30 of 60
“Կյանքը որքան դաժան լինի,
Հոգին մարմնից բաժան լինի,
Ես հավիտյան կյանքի կողմն եմ,
Թեկուզ թույնի բաժակ լինի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Հոգին մարմնից բաժան լինի,
Ես հավիտյան կյանքի կողմն եմ,
Թեկուզ թույնի բաժակ լինի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Քո ճամփան թող միշտ հարթ լինի,
Երգով ու սիրով, ու միշտ վարդ լինի,
Եվ որպեսզի դու անցնես անփորձանք,
Ուղեկիցդ թող միշտ մարդ լինի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Երգով ու սիրով, ու միշտ վարդ լինի,
Եվ որպեսզի դու անցնես անփորձանք,
Ուղեկիցդ թող միշտ մարդ լինի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Արևի տակ մութ մի՛ փնտրիր,
Ամեն տեղ օգուտ մի՛ փնտրիր,
Եվ քո բախտին քացի տալով
Քո Աստծուց գութ մի՛ խնդրիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Ամեն տեղ օգուտ մի՛ փնտրիր,
Եվ քո բախտին քացի տալով
Քո Աստծուց գութ մի՛ խնդրիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Մեծ լինելու համար նախ փոքրին պիտի ճանաչես,
Նրան հասնես օգնության, լույս դառնաս ու ճանաչես,
Այնպես ապրես, որ երբեք քո չարածի համար դու,
Ոչ էլ արածիդ համար երբևիցե չամաչես...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Նրան հասնես օգնության, լույս դառնաս ու ճանաչես,
Այնպես ապրես, որ երբեք քո չարածի համար դու,
Ոչ էլ արածիդ համար երբևիցե չամաչես...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Երկար ապրիր ու ճիշտ ապրիր,
Աշխարհի հոգսով միշտ ապրիր,
Աստծո հետ արդար ու հաշտ,
Ընկածի համար վիշտ ապրիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Աշխարհի հոգսով միշտ ապրիր,
Աստծո հետ արդար ու հաշտ,
Ընկածի համար վիշտ ապրիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Մոլախոտը թե արտ դառնա,
Տատասկ-փուշը թե վարդ դառնա,
Եթե աստված իջնի աշխարհ,
Գուցե դահիճը մարդ դառնա...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Տատասկ-փուշը թե վարդ դառնա,
Եթե աստված իջնի աշխարհ,
Գուցե դահիճը մարդ դառնա...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Շատ արագ է սերը փոխվում ատելության, իմացի՛ր.
Չի դիմանում սերը երբեք անտերության, իմացի՛ր,
Չի դիմանում սերը նաև բռնության ու կոպտության.
Սերը տենչում է ընտանիք, ո՛չ տերության, իմացի՛ր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Չի դիմանում սերը երբեք անտերության, իմացի՛ր,
Չի դիմանում սերը նաև բռնության ու կոպտության.
Սերը տենչում է ընտանիք, ո՛չ տերության, իմացի՛ր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Գոնե հացը քիչ չլիներ,
Քաղցածի լաց, ճիչ չլիներ,
Հողի մշակը հող չունի,
Տերը գոնե բիճ չլիներ...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Քաղցածի լաց, ճիչ չլիներ,
Հողի մշակը հող չունի,
Տերը գոնե բիճ չլիներ...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Աստված քեզ մարդ հռչակեց՝ աշխարհի սերը դարձար,
Գեղեցկության ու մտքի, բնության տերը դարձար,
Էլ ի՞նչու ես գլորվում բարձունքներից մարդկային,
Աշխարհի սերն էիր դու, ա՛խ, ինչո՞ւ բեռը դարձար...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Գեղեցկության ու մտքի, բնության տերը դարձար,
Էլ ի՞նչու ես գլորվում բարձունքներից մարդկային,
Աշխարհի սերն էիր դու, ա՛խ, ինչո՞ւ բեռը դարձար...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Սահմանները Աստծո մարդը արդյոք կպարզի՞,
Արդյոք կարող կլինի դառնալ հյուրը նա Մարսի,
ԵՎ Աստծուն հասնելու համար ի՞նչ է հարկավոր,
Մարդն իր մի՞տքը զորավոր, թե՞ մկանները մարզի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Արդյոք կարող կլինի դառնալ հյուրը նա Մարսի,
ԵՎ Աստծուն հասնելու համար ի՞նչ է հարկավոր,
Մարդն իր մի՞տքը զորավոր, թե՞ մկանները մարզի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Չիմացածդ դու մի՛ հերքիր,
Մի նախանաձիր օտար երգին,
Միշտ ունեցիր սփոփանքի
Ջերմ արտասուք այրող վերքին...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Մի նախանաձիր օտար երգին,
Միշտ ունեցիր սփոփանքի
Ջերմ արտասուք այրող վերքին...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Է՛լ գահընկեց Աստված չկա,Աստված վաղուց է քնել,
Էլ նորընծա Աստված չկա, թեկնածուին են գնել,
Պոռնիկներին աստվածամոր կարգավիճակ են տվել,
Եվ նրանք էլ գողերի մեծ խմբաքանակ են են ծնել...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Էլ նորընծա Աստված չկա, թեկնածուին են գնել,
Պոռնիկներին աստվածամոր կարգավիճակ են տվել,
Եվ նրանք էլ գողերի մեծ խմբաքանակ են են ծնել...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Երկվորյակներ են բարին ու չարը,
Տանում է բարին միշտ վատի չարը,
Կմեռներ կյանքը, թե բարությունը
Չլիներ փրկիչ մեր դեղուճարը...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Տանում է բարին միշտ վատի չարը,
Կմեռներ կյանքը, թե բարությունը
Չլիներ փրկիչ մեր դեղուճարը...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Աղմուկ-անեծքը քեզ համար քիչ է,
Քո արձագանքը միայն սուր ճիչ է,
Ափսո՜ս, շա՜տ ափոսո, որ դաս տվողդ
Ոչ միայն լակոտ, այլ նաև բիճ է...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Քո արձագանքը միայն սուր ճիչ է,
Ափսո՜ս, շա՜տ ափոսո, որ դաս տվողդ
Ոչ միայն լակոտ, այլ նաև բիճ է...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Չանիծենք մեր ծնված դարը, դարը այստեղ մեղավոր չէ,
Չարությունը այս աշխարհի՝ տեսքով միայն բեղավոր չէ,
Գլուխ տվիր ավանակին, պատրաստ եղիր նրա քացուն,
Նրան գլխիդ նստեցրիր, վա՜յ գահազուրկ քո Աստծուն...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Չարությունը այս աշխարհի՝ տեսքով միայն բեղավոր չէ,
Գլուխ տվիր ավանակին, պատրաստ եղիր նրա քացուն,
Նրան գլխիդ նստեցրիր, վա՜յ գահազուրկ քո Աստծուն...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Թշնամին չհաղթեց, մենք չպարտվեցինք: Հոշոտեցինք միմյանց: Եվ մի՞թե պատերազմները կարող են իմաստավորվել հաղթությամբ կամ պարտությամբ, երբ սպանվում է մարդը: Պատերազմն ինքը մարդու և մարդկայնության պարտությունն է: Եվ փառք աստծո, որ այս ամենի մեջ մեզ համար, մեր հոգին ու խիղճը փրկող մի ամուր հենարան կա. այն, որ մենք չենք հեղինակել այս սպանդը, որ սպանողներին սպանելն արդար գործ է:”
― Չմակարդվող արյուն
― Չմակարդվող արյուն
“Եթե սիրել չես կարող, սիրվել դու մի երազիր,
Վախենո՞ւմ ես խաբվելուց, ձեռք մի՛ զարկիր գրազին,
Թե ուզում ես մարդ մնալ, սատանային չխաբվել,
Սիրի՛ր գավաթը գինու, բայց մի գերվիր կարասին...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Վախենո՞ւմ ես խաբվելուց, ձեռք մի՛ զարկիր գրազին,
Թե ուզում ես մարդ մնալ, սատանային չխաբվել,
Սիրի՛ր գավաթը գինու, բայց մի գերվիր կարասին...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Անցան օրեր, տարիներ անցան։
Հյուսվեց «Մատյանը»։ Սուրբ գրքի կողքին հաստատապես հանգրվանեց «Նարեկը»։ Հայոց մեծերի կողքին հայտնվեց մեծագույնը։ Եվ որովհետև հողածին էր, շտապեց և մահը։ Սակայն մահը սխալվել էր։ Գրիգոր Նարեկացու մահն ու անմահությունը տեղի ունեցան միաժամանակ։ Ավարտվեց «Մատյանը», փակվեց վերջին էջն ու հավիտենապես փակվեցին նաև աչքերը։ Հետո անմահությանը գումարվեց նաև սրբությունը։ Սրբացավ։ Եվ նա դարձավ հայոց անմահության պանթեոնի հավերժական բնակիչը։ Անցնում է նա անմահության ճանապարհը՝ առանց երկնչելու ժամանակից, փոթորիկներից ու եղեռններից։ Եվ այսպես մի հազարամյակ։ Առջևում հազարամյակներ, հավերժություն...
Բանաստեղծը թաղվեց Նարեկի վանքում, Սուրբ Աստվածածին և Սանդուխտ եկեղեցիների արևելյան կողմում։ Նրա գերեզմանը, որ դարեր ու դարեր ուխտատեղի էր և փոքրիկ մատուռը, որ կառուցված էր նրա շիրմին և միշտ զարդարված մոմերի հրավառությամբ, այլևս գոյություն չունի։ Հիմնահատակ կործանված է և հավասարեցված հողին, քանզի անհամատեղելի են սրբությունն ու թուրքը:”
― Գրիգոր Նարեկացի, Grigor Narekaci
Հյուսվեց «Մատյանը»։ Սուրբ գրքի կողքին հաստատապես հանգրվանեց «Նարեկը»։ Հայոց մեծերի կողքին հայտնվեց մեծագույնը։ Եվ որովհետև հողածին էր, շտապեց և մահը։ Սակայն մահը սխալվել էր։ Գրիգոր Նարեկացու մահն ու անմահությունը տեղի ունեցան միաժամանակ։ Ավարտվեց «Մատյանը», փակվեց վերջին էջն ու հավիտենապես փակվեցին նաև աչքերը։ Հետո անմահությանը գումարվեց նաև սրբությունը։ Սրբացավ։ Եվ նա դարձավ հայոց անմահության պանթեոնի հավերժական բնակիչը։ Անցնում է նա անմահության ճանապարհը՝ առանց երկնչելու ժամանակից, փոթորիկներից ու եղեռններից։ Եվ այսպես մի հազարամյակ։ Առջևում հազարամյակներ, հավերժություն...
Բանաստեղծը թաղվեց Նարեկի վանքում, Սուրբ Աստվածածին և Սանդուխտ եկեղեցիների արևելյան կողմում։ Նրա գերեզմանը, որ դարեր ու դարեր ուխտատեղի էր և փոքրիկ մատուռը, որ կառուցված էր նրա շիրմին և միշտ զարդարված մոմերի հրավառությամբ, այլևս գոյություն չունի։ Հիմնահատակ կործանված է և հավասարեցված հողին, քանզի անհամատեղելի են սրբությունն ու թուրքը:”
― Գրիգոր Նարեկացի, Grigor Narekaci
“Երբ արևն է տերը լույսի, մթությունից, մութից փախի՛ր,
Ճշմարտությունն է Աստվածը, խաբեբայից, սուտից փախի՛ր,
Ապրիր կյանքդ մարդու նման և պատիվդ մաքուր պահի՛ր,
Թեկուզ մերժի բարեկամդ, դու թշնամուդ գութից փախի՛ր:”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Ճշմարտությունն է Աստվածը, խաբեբայից, սուտից փախի՛ր,
Ապրիր կյանքդ մարդու նման և պատիվդ մաքուր պահի՛ր,
Թեկուզ մերժի բարեկամդ, դու թշնամուդ գութից փախի՛ր:”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Հարատևելու միջոցը միայն թրի սրության մեջ չէ, այլ մտքի սրության, ոչ միայն բազկի, այլ մտքի զորության, ոչ թե ջարդելու և ավերելու, այլ կառուցելու և արարելու մեջ։ Ես հավատում եմ հայ ժողովրդին, քանզի քրտինք թափելը նա գերադասում է արյուն թափելուց։ Պաշտպանվելը՝ հարձակվելուց։ Աշխատելը՝ կողոպտելուց։ Գոյատևելը բնական և բանական արդյունքն է այս ամենի, և հայ ժողովուրդը կհասնի հեռավոր գալիքին։ Ցանկությունս՝ ժողովրդիս անմահությունն է։ Նրա անմահությունը նաև իմ անմահությունն է։ Իսկ իմ գործի անմահությունը՝ նրա անմահությունը։ Ներիր, իմ ժողովուրդք եթե մեծամտություն համարես անարժանիս ինքնագնահատականը։”
― Գրիգոր Նարեկացի, Grigor Narekaci
― Գրիգոր Նարեկացի, Grigor Narekaci
“Մարդը աշխարհի թագն ու պսակն է,
Մտածող է նա, Աստծո տեսակն է,
Բայց զգուշացե՛ք անաստված մարդուց,
Նրա Աստվածը ոսկու քսակն է...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Մտածող է նա, Աստծո տեսակն է,
Բայց զգուշացե՛ք անաստված մարդուց,
Նրա Աստվածը ոսկու քսակն է...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Սիրուն պարտեզին վարդ է հարկավոր,
Շքեղ պալատին զարդ է հարկավոր,
Խաղաղ ու սիրով ապրելու համար
Կյանքին իսկական Մարդ է հարկավոր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Շքեղ պալատին զարդ է հարկավոր,
Խաղաղ ու սիրով ապրելու համար
Կյանքին իսկական Մարդ է հարկավոր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Աշխարհն այքան է չքնաղ՝ գեշությունը չի երևում,
Հանճարների լույսի տակ՝ էշությունը չի երևում,
Կյանքի կենաց ծառերին չի երևում որդը կույր,
Սակայն նրա սև գործից մոլորակն է երերում...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Հանճարների լույսի տակ՝ էշությունը չի երևում,
Կյանքի կենաց ծառերին չի երևում որդը կույր,
Սակայն նրա սև գործից մոլորակն է երերում...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Անտունը ներս ու դուրս չունի,
Շոգ անապատը բույս չունի,
Աշխարհը թարս է ստեղծված՝
Ճրագը տակը լույս չունի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Շոգ անապատը բույս չունի,
Աշխարհը թարս է ստեղծված՝
Ճրագը տակը լույս չունի...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Մի՛ բոբիկանա ջուրը չտեսած,
Հարսին չսիրած, չդառնաս փեսա.
Այլապես տունդ և պատիվդ սուրբ
Կդառնան վեճի և կռվի հեսան...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Հարսին չսիրած, չդառնաս փեսա.
Այլապես տունդ և պատիվդ սուրբ
Կդառնան վեճի և կռվի հեսան...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Եթե ճամփա ես գնում, մեկին ընկեր քեզ գտիր,
Եթե լողալ չգիտես, նույիսկ առու մի՛ մտիր,
Բարձրանալիս ավելի անվտանգ է սողալը,
Օձի փորձն են կիրառում դարիս մեծերն անխտիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Եթե լողալ չգիտես, նույիսկ առու մի՛ մտիր,
Բարձրանալիս ավելի անվտանգ է սողալը,
Օձի փորձն են կիրառում դարիս մեծերն անխտիր...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Արթնանար մարդու գութը,
Վերանար ու չքվեր սուտը,
Եվ մարդուց հար հավիտյան
Չքանար հոգու մութը...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Վերանար ու չքվեր սուտը,
Եվ մարդուց հար հավիտյան
Չքանար հոգու մութը...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Հերոս չես, եղբա՛յր, հերոս մի խաղա,
Եվ մաքրակենցաղ դու խոզ մի՛ խաղա,
Եթե մաքուր չես, անառակ ես, լիրբ,
Իսկական բոզ ես, էլ բոզ մի՛ խաղա...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
Եվ մաքրակենցաղ դու խոզ մի՛ խաղա,
Եթե մաքուր չես, անառակ ես, լիրբ,
Իսկական բոզ ես, էլ բոզ մի՛ խաղա...”
― Նժույգ իմ ազնիվ
“Նրանից հնություն է բուրում. հեռուներից, դարերից եկող մի բուրմունք, որը ոչ մի ածականով չես բնորոշի, որի մեջ մամռած քարերի, սրբազան նշխարի, աստվածախոս շարականների, խնկի և էլի հին, շատ հին ժամանակները հիաշատակող բուրմունք կա։ Հանկարծ ինձ թվում է, թե այս պառավը մի ութ-ինն հարյուր տարեկան հնություն է, մի վանք, մի խաչքար, մոմերի կաթիլներից կշտացած մի աշտանակ, մի մոմակալ։ Զարմանալի դուրեկան մի բուրմունք, որ հետագայում ես շնչել եմ, երբ մտել եմ Գեղարդավանք կամ Էջմիածնի մայր տաճարը։”
― Խաղաղություն պատերազմից առաջ
― Խաղաղություն պատերազմից առաջ
“Գուցե պատերազմի բնավորությունն է այդպիսին. նա զոհեր է պահանջում։ Նրա ախորժակն անսահման է։ Այո, այո, պատերազմ նշանակում է զոհեր, կործանում, քաոս։ Խորտակված ճակատագրեր։ Բայց ցավն այս անգամ այլ ուղղություն ունի։ Ինչո՞ւ հարյուրի փոխարեն կործանվի հազարը։ Ինչո՞ւ։ Մի՞թե սա չի նշանակում, որ մարդիկ թերանում են իրենց պարտականությունների մեջ, մի՞թե սա չի նշանակում, որ չեն տիրապետում մարտավարական արվեստին։ Ուրեմն, անտաղանդությունը նաև ճամփա է բացում արյան առավել մեծ կորստի առջև։”
― Չմակարդվող արյուն
― Չմակարդվող արյուն
