Sholeh Rezazadeh

“دلم میخواست به او بگویم با این بی تفاوتی ها و گمشدن ها در خودم، کسی را از دست دادم که چشمانش پر بود از خواستنِ من. دلم میخواست به او بگویم که چقدر دوست داشتم در لابلای موهای بلند کسی گم میشدم که بی رحمانه دوستم داشت. بی چشم داشت؛ اما وقتی انگشتانم را لای آن موها سُر دادم، از گمشدنم در آن حس، تا سرحدِ مرگ ترسیدم و مثل کسی که طاقت خودکشی را نداشته باشد، با گریه به زندگی برگشتم”
― شعله رضازاده, کسی پشت واژه‌ها پنهان شده است

“Maar de eenzaamheid van de mens is niet te zien. Niemand weet wie de meest eenzame persoon ter wereld is.”
― Sholeh Rezazadeh, De hemel is altijd paars