Sandrine Alexie

“Ben dünyanın başlangıcında meydana gelen bu hikayeyi yazıyorum; ve bu yüzden aynı zamanda dünyanın ilk zorba hükümdarlığının hikayesini, ilk isyanın ve dünyadaki ilk yalanların hikayesini yazıyorum. Önceleri kim ne söylediyse söyledi. Dünyayı kendi isteğine göre şekillendirmek için ilk yalanı Dehak uydurdu.Bu ilk aldatmaca, uzun korkuları ve yalanları meydan getirdi çünkü yalan asla korkunun olmadığı yerde ortaya çıkmaz ve korku her zaman yalan söylemeye zorlar. Sözcükler ilk defa, var olmayan bir şeyi söylemeye, ve sonrasında,var olmayanı varmış gibi göstermeye alet edildi. Sözcükler ilk defa, söylenmemiş bir şeyin en doğru olduğu bir hal aldı. Gittikçe daha fazla insan korkmaya ve böylece yalanlar uydurmaya başladı, sonunda, gerçekleri söyleyebilen sadece bir avuç insan kaldı.
İşte bu yüzden yazmaya başladık çünkü kelimeler, sessizlikte ve yazdığımız, gecenin karanlığı kadar doğru olan sayfaların gölgesinde saklanmayı başarabilir. Söz cesurdur, parlaktır, göz kamaştırıcıdr. Yazı susar, o bir hırsız gibidir, herşeyden korkar, korku içindeki sinsi bir savaşçı gibi kendinden bile ürker. Anlatıcılar korkusuz aslanlardır. Bizler ise gecenin ürkek kedileriyiz.”
― Sandrine Alexie