“ვთქვათ აღუკრძალეს უცხოელებს ჩვენი მამულების შესყიდვა. გვეშველება რამ ამით, თუ არა, როგორ უნდა მიეგებოთ ამგვარ გადაწყვეტილებას? აქაც, როგორც პირველ შემთთხვევაში, გარეშე ძალა თავის აღკრძალვით ვერ მოსპობს ძირითად მიზეზს ჩვენი ეკონომიურად დაქვეითებისას. თუ მემამულე იქამდე მივიდა რომ მან ვეღარ შეინახა მამული, ვეღარ აუვიდა იმის შემუშავებისთვის საჭირო ხარჯს, მამულის გაყიდვის "აღკრძალვა" მას ვერ უშველის, ვერ დააყენებს მკვიდრ ნიადაგზე. ხალხის ეკონომიური სიმდიდრე დამყარებულია იმის წარმოებითი ძალების ზრდაზე. ამ ძალების ზრდას აქვს თავისი საკუთარი ბუნება და თვისება. გარეშე ძალის "აღკრძალვა" და "ნებართვა" წარმოებით წილის ზრდის მსვლელობას საბოლოოდ ვერ მოსპობს. ასე რომ გარეშე ძალის ამ საქმეში ჩარევას იგივე უნაყოფო შედეგი მოჰყვება და აქაც ვერ გამოვიყენებთ ჩვენდა სასარგებლოდ.”