Natia Morbedadze

“„მე მგონია, ჩვენს ქვეყანას შეუძლია, იყოს უაღრესად კომიკური (და არა მარტო ტრაგიკული), ჩვენს ქვეყანაში ძალიან იოლად ივიწყებენ კიდეც და აინუნშიც არ აგდებენ საკუთარ ჭრილობებს, საკუთარ შეცდომებს, უფრო მეტიც, თვალს ხუჭავენ უსამართლოდ მიყენებულ ტკივილზე, ჩაგვრაზე, მარცხზე. ამ ყველაფრის მიუხედავად, მაინც ვუჭახუნებთ სასმისებს და ვხალისობთ. ეს მართლაც რომ შთამბეჭდავია, თუ გავითვალისწინებთ იმ მწვავე მოვლენებს, წინა საუკუნეს რომ ახლდა, რომელთა შედეგებსაც დღემდე იმკიან ადამიანები (რამდენიც უნდა მეკამათო!).

ეს ის ქვეყანაა, სადაც, მე-20 საუკუნის უდიდესი ჯალათების გარდა, უამრავი არაჩვეულებრივი ადამიანი დაიბადა, რომლებიც მე, პირადად, ძალიან მიყვარდა და მიყვარს. ზოგი მათგანი გაიქცა, ზოგს გზა აებნა, ზოგი ცოცხალი აღარ არის, ზოგი დაბრუნდა, ზოგის დიდებამ უკვე ჩაიარა, ზოგი ჯერ კიდევ ელის მას, მაგრამ ამ ადამიანთა უმრავლესობას არავინ იცნობს”.”
― Nino Haratischwili, Das achte Leben

“...მაგრამ კარგი ფილმის ყურებისას ცხოვრება თითქოს უკეთესად მესმის და არც ისე კარგი ფილმებიც კი მეხმარება ჩემი პრობლემების ორიოდე საათით დავიწყებაში. ფილმებმა მასწავლა, როგორ ვიყო გამბედავი, რომანტიკული, როგორ მივხედო საკუთარ თავს და გავუფრთხილდე მეგობრებს. მე არ მყოლია მოსიყვარულე მშობლები და არც ეკლესიაში მივლია; ჩემთვის ფილმები იყო ყველაფერი. სკოლის პერიოდში - დღის სეანსები, მერე კი, როცა საკმაო ფული მოვაგროვე, - ტელევიზორი და პლეიერი. მოძღვარი არასოდეს მყოლია, მაგრამ მყავდა ობი-ვან კენობი "ვარსკვლავური ომებიდან" და ჯიმი სტიუარტი ფილმიდან "ცხოვრება მშვენიერია". რა თქმა უნდა, ფილმები შეიძლება ცხოვრებისგან გაქცევის გზა იყოს, მაგრამ ზოგჯერ საჭიროა, ეკრანზე მაინც ნახო უკეთესი ცხოვრება. იმას მაინც გაიგებ, რომ ასეთი ცხოვრება არსებობს, ან ეკრანზე შენსაზე უარეს ცხოვრებას ნახავ და გააცნობიერებ, რომ არც ისე ცუდად გიცხოვრია, ..., აი, ამიტომ მიყვარს კინო.”
― Tim Pratt, 9

“აი, ხვიჩა
აი,გოჩა
აი, უიარაღოდ დარჩენილი შენი სმშობლო
აი, იმ მთაზედა ყორნები, ბუდობენ, არ იშლიანო
აი, რუსები
აი, რუსები რუსთაველზე
აი, ამ ქუჩაზე გატარეს შენმა მშობლებმა მთელი ცხოვრება
აი, ამ ქუჩაზე დაბერდები შენც
აი, ტიტები
აი, ზვიადი,
აი, ედუარდი
აი, ედუარდს ვუჩოქებთ,
აი, მიშა
აი, მიშა, ედუარდი და ედუჩი
აი, ვარდები
აი, ვარდების რევოლუცია
აი, ასლანი
აი, ჩოლოქის ხიდი
აი, ჩოლოქის ხიდზე ზურაბ ჟვანია
აი, ქართველი
აი, მაშასადამე ევროპელი
აი, ასლანი გარბის
აი, ჩოლოქზე ბიძინას პარკი იხსნება
აი, ბიძინა
აი, აი, ბიძინაც
აი, იქ! აი, აი, იქაა ბიძინა
აი, ნახე ბიძინა კულტურის მუშაკებს აპურებს, ქრთამავს, ყიდულობს
აი, გაყიდული კულტურის მუშაკი
აი, კულტურა - პრივეტ კულტურა!
აი, კულტურის მინისტრი
აი, თეა
აი, ქიუ
აიქიუ
აი, ახალი პრემიერმინისტრი
რატომღაც და როგორღაც თანაბრად რომ ჰგავს ძონძებისგან სახელდახელოდ შეკრულ საფრთხობელას და ყველაზე იაფფასიან ტოსტერს.
აი, შენი სამშობლო
აი, საქართველო, რომელიც უსასრულო ფიქრიცაა, მერანიც, სულიკოც, ჯოჯოხეთის დამტეველი პაწაწინა სამოთხეც და სამოთხის ვერდამტევი ჯოჯოხეთიც.”
― Iva Fezuashvili, ედელვაისებს

“სიცოცხლე იმად არ ღირს, მისი გულისთვის კაცი შიშს მონად გაუხდე”
― Jemal Karchkhadze, ანტონიო და დავითი