Shqiperia Quotes

“Ndihmò, Zot, si m’kè ndihmue!
Pesëqind vjet kishin kalue
Çëse të buk'rën ketë Shqypni
Turku e mbate në robnì,
Krejt tu' e là t' mjerën në gjak,
Frymën tue ia xanun njak,
E as tu' e lanë, jo, dritë me pà:
Kurr të keqen pa ia dà:
Rrihe e mos e lèn me kjà:
Me iu dhimbtë, po, minit n' murë,
Me iu dhimbtë gjarpnit nën gurë!”
― Gjergj Fishta, The Highland Lute

“Turku fjalën e ka ndì':
Se ç'asht mbushë ai me mënì!
Se edhe lëshue ç'ka mbi Shqipnì,
Gjallë Shqiptarët ai me i përpì!
Por Shqiptari gjallë s'përpihej,
E as me u shkelë, besà, s'po lihej,
Kur po i mbushej mendja e vet,
Për Shqipnì me bà gajret,
N' dashtë ta mësyjnë Krajl edhe Mbret.”
― Gjergj Fishta

“Ja ajo, toka e huaj, tha me vete. Tokë si çdo tokë. Po ajo baltë e zezë si kudo, po ata guralecë midis, po ato rrënjë barërash dhe po ai avull. E, megjithatë, e huaj.”
― Ismail Kadare, The General of the Dead Army

“Kur flet gjaku

Atdheu mbi të gjitha,
Gjaku nuk bëhet ujë,
dhe ti, o shqiptar i ri,
mos prit liri,
mos prit paqe nga ana e anës.

Ata që na sollën këtu,
janë përgjegjës
për çka po vuajmë ne sot.

Besa e shqiptarit
është e shqiptarit.

Është në karakterin e tij,
është në gjenezën e vet.
Është trashëgim brezash,
vulë e gjakut dhe e shpirtit.
Dhe siç e kupton e respekton ky gjak këtë besë,
asnjë i huaj nuk do ta kuptojë,
e jo më ta respektojë.

Ndaj, shqiptar,
atdheu është pjesë e gjakut,
e gjaku është pjesë e kësaj toke.

Nën këtë tokë
dridhen kockat e paraardhësve,
sa herë shohin
gjakun të largohet nga toka e vet.

Gjaku thërret për bashkim e përparim.
Shikoni njëri-tjetrin,
dhe flaka në sy
le të ndezë dijen
që ka humbur ky vend.

Mos u mat me pasurinë,
por me nderin.
Mos u mat me fjalët,
por me veprat.
Mos u mat me emrin që mban,
por me barrën që je i zoti të mbash.

Ruaje gjuhën,
ruaje besën,
ruaje kujtesën.
Një popull që harron rrënjët,
ia dorëzon degët erës.

Nderoji të parët,
jo vetëm me fjalë,
por me jetën që ndërton.
Mos e shit tokën për interes,
mos e shit emrin për lavdi,
mos e shit gjakun për një grusht përfitimesh.

Se kombi nuk mbahet veç me parulla,
por me njerëz që nuk përkulen.
Nuk mbahet veç me zhurmë,
por me ndërgjegje.
Nuk mbahet me urrejtje,
por me besë, punë dhe sakrificë.

Dhe kur të vijë dita
që biri të shohë në sy të atin,
ei ati të mos turpërohet para të birit,
atëherë do të dimë
se nuk kemi jetuar kot.

Sepse atdheu nuk është vetëm toka nën këmbë.
Atdheu është gjaku në damarë,
kujtesa në mendje,
dhe zjarri në zemër.

Dhe sa të rrahë kjo zemër shqiptari,
sa të rrjedhë ky gjak shqiptar,
nuk do të shuhet besa,
nuk do të shuhet kujtesa,
nuk do të shuhet Shqipëria!”
― Atris the Artist