amin

“حس شهادت‌طلبی و مظلومیت ، که مشخصه‌ای کاملن ایرانی است ، هیچ‌گاه در طول تاریخ اجازه نداده است تا مسائلی را که با یک سیلی حل می‌شود به موقع رفع و رجوع کنیم ؛ گذاشته‌ایم تا وقتی که با کُشت و کشتار هم حل نمی‌شود خونمان به جوش آید و همه‌چیز را به آتش بکشیم و هیچ چیزی را هم حل نکنیم ...”
― رضا قاسمی / Reza Ghasemi

“همیشه روزهایی هست که انسان در آن کسانی را که دوست داشته است، بیگانه می یابد”
― Albert Camus, The Stranger

“در ادامه مقاله‌ی وست‌لیک آمده بود که کارگران برده‌سانی که ناس را به دار آویخته بودند درست نمی‌دانستند که او کی هست؛ فقط می‌دانستند شخصیت مهمی است، همین. علت دار زدن ناس همان نفس ِ دار زدن بود و بس؛ از اعدام یک شخصیت مهم احساس رضایت خاطر می‌کردند .”
― Kurt Vonnegut

“در خانه‌ی زن شرقی
الفبا می‌میرد
در قربانگاه روزمرگی‌های حقیر...
آیا ظرف‌های نقره‌ای را برق انداخته‌ای
به جای حروف الفبا؟
آقا فرش‌ها و پشتی‌ها را گردگیری کرده‌ای
و گذاشته‌ای که مژگان سرمه کشیده‌ات را
غبارآلود کنند؟
مهمان‌ها کی می‌آیند؟
با عجله به مرغدانی برو
درون بیهودگی
آیا سیب زمینی‌ها را سرخ کرده‌ای
روی اجاق
و حروف‌ات را خرد کرده‌ای؟
آیا آن پیراهن مخمل‌ات را می‌پوشی
همان لباس دیوانه‌ها را؟
آیا برای نقاب‌های کارناوال
تملق می‌گویی؟
آیا کفش‌های مهمانان را
با مرکب قلم‌ات
رنگین خواهی کرد
و خون استعدادت را بیرون کشیده‌ای
در شبی که آنها در آستانه‌ی ترساندن‌ات
گربه را در حجله کشتند؟”
― غادة السمان