booksofAhu

“Hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmam
diyor birisi yineliyorum
hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmayın
insan nasıl direnir başka
hiç unutma”
― Turgut Uyar

“Emperor's Soul pg 123:

"Attempts to Forge the window to a better version of itself had repeatedly failed; each time, after five minutes or so, the window had reverted to its cracked, gap-sided self.

Then Shai had found a bit of colored glass rammed into one side of the frame. The window, she realized, had once been a stained glass piece, like many in the palace. It had been broken, and whatever had shattered the window had also bent the frame, producing those gaps that let in the frigid breeze.

Rather than repairing it as it had been meant to be, someone had put ordinary glass into the window and left it to crack. A stamp from Shai in the bottom right corner had stored the window, rewriting its history so that a caring master craftsman had discovered the fallen window and remade it. That seal had taken immediately. Even after ll this time, the window had seen itself as something beautiful.”
― Brandon Sanderson, Legion and The Emperor's Soul

“İnanmış insanların yüzünde yalnızca kavganın izlerini görürsünüz. Şakağını sıyıran gaz fişeğinin bıraktığı yanığı, tozu, kiri, pasağı görürsünüz. Fakat kararlılık öyle sıcağı sıcağına görülecek şeylerden değildir. Gözlerinde onun, gözlerinin derininde parıldayan bir gelecek düşünün izini, umudun, güzel günlere duyulan mutlak inancın prıltısını ararsınız. Bulamazsınız. Çünkü bunlar barikat başında sabahlanan gecelerde kimsenin gözünün içine öyle durup dururken işlenmez. Dik duruyorlardı orada, dimdik duruyorlardı. Fakat benim gördüğüm kadarıyla, uykuya ihtiyaçları vardı fazlasıyla. Gaz gözlerini, genizlerini yakıp kavurmuştu. Ben kararlılık görmek istediğimde insanların gözlerine değil, bacaklarına ve omuzlarına bakarım. Barikatın ateşini kollayan bu elemanların bacakları her türden ağırlığı taşıyacak cinstendi, omuzlarıysa öne düşmemişti. Sanırım daha iyi bir dünya istiyorlardı. Bana kalırsa daha iyi bir dünya safiyane bir beklentiydi, olması gereken söndürülemez bir yangındı sadece. Yok edecek, kül edecek, bitirecek bir yangın.”
― Suat Duman, Dünyanın Leşleri

“Babacığım 52 yaşında bir hiç uğruna ölmedin, 34 dostunla birlikte sizin yok edilişinizden insanlık bir ders aldı. Birçok acıyı yendi, tamir etti. Adalet yerini buldu. 'Güzel günler göreceğiz"' diyemeyeceksem ne yazacağım? Hangi yüzle yazacağım babama ben?

Sayfa : 9”
― Metin Altıok, Metin Altıok'tan Zeynep'e Mektuplar