Sign in with Facebook
“خوشا با خود نشستن نرم نرمک اشکی افشاندن زدن پیمانه ای دور از گرانان هر شبی کنج شبستانی”
―
―
“The world isn't binary. Everything isn't black or white, yes or no. Sometimes it's not a switch, it's a dial. And it's not even a dial you can get your hands on; it turns without your permission or approval" -Riley”
― Symptoms of Being Human
― Symptoms of Being Human
“Anger is the deepest form of compassion, for another, for the world, for the self, for a life, for the body, for a family and for all our ideals, all vulnerable and all, possibly about to be hurt. Stripped of physical imprisonment and violent reaction, anger is the purest form of care, the internal living flame of anger always illuminates what we belong to, what we wish to protect and what we are willing to hazard ourselves for.”
― Consolations: The Solace, Nourishment and Underlying Meaning of Everyday Words
― Consolations: The Solace, Nourishment and Underlying Meaning of Everyday Words
“I lean to you, numb as a fossil. Tell me I'm here.”
― The Collected Poems
― The Collected Poems
“شاید زمین چیزی از من پرسیده
که از خواب بیدار شدهام.
یا قصهای در من زنده شده
که جورابهایم را بلد نیستم بپوشم
چهقدر ساده مینویسیم که زندهگی عجیب است
و دستهایمان را پیدا نمیکنیم.
تصویری که مرا میخواهد زنده نگه دارد
کوچک شده است، کوچک.
ــ ناتمامی در ما دنبالِ جایی میگردد ــ
مادر، کلمهایست که در اتاقِ مجاور خوابیده
من به همهچیز مشکوکم
به چراغی که روشن کردهام
به تابلوهای روی دیوار
به کسی که هفتهی پیش در گورستان چال کردیم
شاید به خوابهایِ بالاتری راه یافتهام
به دنیاهایی دیگر
که صدای شماها را
چند روزِ دیگر میشنوم
و برایِ شنیدنِ جوابهایتان
همیشه کنارم خالی میمانَد.
من به گوشدادنِ حرفها
نشستن کنارِ همدیگر
به تمامِ فاصلههای نزدیکشده مشکوکم.
امروز ناتمامی را جشن میگیریم
فردا، یک هفتهی دیگر خواهد گذشت.
در میزنند
کسی پُشتِ پنجره آمده است
همیشه فکر میکنم...
کلمههایی که از ما بهجا خواهد ماند
بیخوابی عجیبی خواهند کشید
بیخوابی عجیبی.
کلیدهای گریهکردن را
برای قاتلانی که در راهند
جا میگذارم”
―
که از خواب بیدار شدهام.
یا قصهای در من زنده شده
که جورابهایم را بلد نیستم بپوشم
چهقدر ساده مینویسیم که زندهگی عجیب است
و دستهایمان را پیدا نمیکنیم.
تصویری که مرا میخواهد زنده نگه دارد
کوچک شده است، کوچک.
ــ ناتمامی در ما دنبالِ جایی میگردد ــ
مادر، کلمهایست که در اتاقِ مجاور خوابیده
من به همهچیز مشکوکم
به چراغی که روشن کردهام
به تابلوهای روی دیوار
به کسی که هفتهی پیش در گورستان چال کردیم
شاید به خوابهایِ بالاتری راه یافتهام
به دنیاهایی دیگر
که صدای شماها را
چند روزِ دیگر میشنوم
و برایِ شنیدنِ جوابهایتان
همیشه کنارم خالی میمانَد.
من به گوشدادنِ حرفها
نشستن کنارِ همدیگر
به تمامِ فاصلههای نزدیکشده مشکوکم.
امروز ناتمامی را جشن میگیریم
فردا، یک هفتهی دیگر خواهد گذشت.
در میزنند
کسی پُشتِ پنجره آمده است
همیشه فکر میکنم...
کلمههایی که از ما بهجا خواهد ماند
بیخوابی عجیبی خواهند کشید
بیخوابی عجیبی.
کلیدهای گریهکردن را
برای قاتلانی که در راهند
جا میگذارم”
―
Shabnam’s 2025 Year in Books
Take a look at Shabnam’s Year in Books, including some fun facts about their reading.
77 books
|
160 friends
25 books
|
82 friends
394 books
|
332 friends
189 books
|
102 friends
260 books
|
290 friends
13 books
|
151 friends
98 books
|
506 friends
68 books
|
216 friends
More friends…
Polls voted on by Shabnam
Lists liked by Shabnam
