Shabnam

“Anger is the deepest form of compassion, for another, for the world, for the self, for a life, for the body, for a family and for all our ideals, all vulnerable and all, possibly about to be hurt. Stripped of physical imprisonment and violent reaction, anger is the purest form of care, the internal living flame of anger always illuminates what we belong to, what we wish to protect and what we are willing to hazard ourselves for.”
― David Whyte, Consolations: The Solace, Nourishment and Underlying Meaning of Everyday Words

“ما نیز روزگاری، لحظه یی سالی قرنی ،هزاره یی از این پیش ترک هم در این جای ایسناده بودیم

بر این سیاره بر این خاک

در مجالی تنگ هم از این دست . در حریر تاریکی در کتان روز ،

در ایوان گسترده ی مهتاب

در تارهای باران ، در شادَرْوانِ بوران

در حجله ی شادی ، در حصار اندوه

تنها به خود تنها با دیگران

یگانه در عشق یگانه در سرود

سرشار از حیات سرشار از مرگ

ما نیز گذشته ایم چون تو بر این سیاره بر این خاک

در مجال تنگ سالی چند هم از این جای که تو ایستاده ای اکنون

فروتن یا فرومابه

خندان یا غمین

سبک پای یا گران بار

آزاد یا گرفتار

ما نیز روزگاری...”
― احمد شاملو

“خوشا با خود نشستن نرم نرمک اشکی افشاندن زدن پیمانه ای دور از گرانان هر شبی کنج شبستانی”
― مهدی اخوان ثالث

“I lean to you, numb as a fossil. Tell me I'm here.”
― Sylvia Plath, The Collected Poems