Shabnam

“خوشا با خود نشستن نرم نرمک اشکی افشاندن زدن پیمانه ای دور از گرانان هر شبی کنج شبستانی”
― مهدی اخوان ثالث

“ما نیز روزگاری، لحظه یی سالی قرنی ،هزاره یی از این پیش ترک هم در این جای ایسناده بودیم

بر این سیاره بر این خاک

در مجالی تنگ هم از این دست . در حریر تاریکی در کتان روز ،

در ایوان گسترده ی مهتاب

در تارهای باران ، در شادَرْوانِ بوران

در حجله ی شادی ، در حصار اندوه

تنها به خود تنها با دیگران

یگانه در عشق یگانه در سرود

سرشار از حیات سرشار از مرگ

ما نیز گذشته ایم چون تو بر این سیاره بر این خاک

در مجال تنگ سالی چند هم از این جای که تو ایستاده ای اکنون

فروتن یا فرومابه

خندان یا غمین

سبک پای یا گران بار

آزاد یا گرفتار

ما نیز روزگاری...”
― احمد شاملو

“Illness is the night side of life, a more onerous citizenship. Everyone who is born holds dual citizenship, in the kingdom of the well and in the kingdom of the sick. Although we all prefer to use the good passport, sooner or later each of us is obliged, at least for a spell, to identify ourselves as citizens of that other place.”
― Susan Sontag, Illness as Metaphor

“I lean to you, numb as a fossil. Tell me I'm here.”
― Sylvia Plath, The Collected Poems