Didem

“Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil… İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman nasıl hazin bir hal aldığımı tasvir edemezsiniz. Kış günü sokağa atılmış bir kedi gibi kendimi zavallı hissediyorum.”
― Sabahattin Ali, İçimizdeki Şeytan

“Because,' she said, 'when you're scared but you still do it anyway, that's brave.”
― Neil Gaiman, Coraline

“SUS BARBATUS'un bilinci var mıdır? Onun bilinci kolay kolay kaybolmayan bir bilinçtir. Kurtlarda ya da kedilerde olduğu gibi. Kendi geçmişini tek başına bilemez, anımsayamaz. Ama öbürleriyle birlikte bunu yapabilir. Öbür domuzlarla birlikte; ortak bir anımsama yoluyla. O nedenle, gözün eksikliğinin ayrımına varamaz. Çünkü topluca görür. Dolaştığı yolların ayrıntılarını, görünümlerini - bunlar gözünün önüne sınırsız biçimde gelirdi, zihnin değil de gözün bir yaşantısı gibi - başkalarına nasıl aktardığını da elbette bilemezdi. Dolayısıyla, kendisini uyaran seslerin nereden geldiğini de. İçinden, çok derinlerden bir ses gelir. İnsanoğlu seni hiç sevmeyecek, insanoğlu seni hiç sevmeyecek. Bu ses aklının her köşesinde fısıldanıp dururdu.”
― Faruk Duman, Sus Barbatus!

“We are all atheists about most of the gods that humanity has ever believed in. Some of us just go one god further.”
― Richard Dawkins, The God Delusion: A Study of Religious Belief and Skepticism