გვანცა მეგუთნიშვილი

“I must say a word about fear. It is life's only true opponent. Only fear can defeat life. It is a clever, treacherous adversary, how well I know. It has no decency, respects no law or convention, shows no mercy. It goes for your weakest spot, which it finds with unnerving ease. It begins in your mind, always ... so you must fight hard to express it. You must fight hard to shine the light of words upon it. Because if you don't, if your fear becomes a wordless darkness that you avoid, perhaps even manage to forget, you open yourself to further attacks of fear because you never truly fought the opponent who defeated you.”
― Yann Martel, Life of Pi

“ორი სპარსი მხატვრის ზედამხედველობის ქვეშ ჩარჩო ფრთხილად მოაცილეს ფურცელს, რომელზეც ნახატი იყო შესრულებული და როცა მისი დამალული ნაწილი დამსწრეთათვის ხილული გახდა, მათ გაოცების ყვირილი აღმოხდათ - იქ პატარა გომბეშოსავით მობუზული, მკლავქვეშ გამოჩრილი ნახატების დიდი შეკვრით, იდგა დეშვანტი, დიდი მხატვარი, კედლის სატირული ნახატების ავტორი, მეფის ტახტრევნის მზიდავის ვაჟიშვილი და "ყარა ყიოზ ნამეს" ქურდი. დეშვანტი, რომელიც მისთვის ერთადერთ რეალობად ქცეულ სამყაროში გაიქცა - იმ სამყაროში, რომლშიც გაუჩინარებული პრინცესა ცხოვრობდა. მხატვარმა თვითონ შექმნა ეს სამყარო და ამ სამყარომ ის მიიღო. მან ლამის შეუძლებელი აქტი განახორციელა - სრულიად საწინააღმდეგო იმპერატორის ნამოქმედარისა, როცა მან თავისი ოცნების შეყვარებულს სიცოცხლე შთაბერა: საკუთარი ფანტაზიის ნაყოფის გაცოცხლების ნაცვლად, სიყვარულით შთაგონებული დეშვანტი თვით იქცა წარმოსახვით არსებად. აკბარი მიხვდა: თუ რეალობასა და წარმოსახვას შორის ზღვარი ერთი მიმართულებით შეიძლება გადაიკვეთოს, ის ასევე შეიძლება გადაიკვეთოს მეორე მხრიდანაც - მეოცნებე თავისივე ოცნებად იქცეს.”
― Salman Rushdie, The Enchantress of Florence

“მოხეტიალე კაცი, ჩვეულებრივ მარტოობისთვისაა განწირული. ის ყველგან უცხოა, სადაც უნდა ჩავიდეს და მხოლოდ ნებისყოფის ძალით ახერხებს განაგრძოს არსებობა. თქვენი აზრით, რამდენი ხანი იქნება მას შემდეგ, რაც ქალმა უკანასკნელად უთხრა, რომ მისთვის ძვირფასი და ერთადერთია? როდის აგრძნობინეს ბოლოს ზრუნვა, სიყვარული, როდის მოისმინა ბოლოს გამამხნევებელი სიტყვები? როცა კაცს მთელ სამყაროში ერთი მონათესავე სულიც არ ჰყავს, მასში თანდათან რაღაც კვდომას იწყებს. ოპტიმიზმი კლებულობს, ჩვენო ბრძენთაბრძენო ბირბალ, და კაცის ძალა და ენერგიაც ამოუწურავი არ არის, ჩვენო შორსმხედველო აბულ ფაზლ. ყოველ კაცს დღისით მეგობრები სჭირდება გვერდით, კაცები, რომელთაც ენდობა, ღამით კი, საყვარელი ქალი, რომლის მკლავებში ყველაფერი დაავიწყდება. როგორც ჩანს, ხანგრძლივი დროის განმავლობაში მოგორს ერთიც აკლდა და მეორეც. როცა პირველად ვნახეთ, სინათლე მასში ლამის ჩამქრალი იყო, ახლა კი ყოველდღიურად სულ უფრო კაშკაშა ხდება, ნაწილობრივ ჩვენი და ნაწილობრივ პატარა ჩხინკორას წყალობით. შეიძლება ქალი ასე უნარჩუნებს მას სიცოცხლეს.”
― Salman Rushdie, The Enchantress of Florence

“The clearest way into the Universe is through a forest wilderness.”
― John Muir