Makis Dionis

“Εγώ δεν είμαι από 'δω. Δεν είμαι απ' αυτή τη γη όπου γεννήθηκα. Και στη ζωή μαθαίνεις, μαθαίνει αυτός που θέλει να μάθει, ότι κανένας δεν είναι από 'κεί που γεννήθηκε, από 'κει που τον μεγάλωσαν. Ότι κανένας δεν είναι από πουθενά. Μερικοί προσπαθούν να συντηρήσουν αυταπάτες και δημιουργούν νοσταλγίες, ιδιοκτησίες, ύμνους και σημαίες. Ανήκουμε όλοι στους τόπους που δεν γνωρίσαμε. Αν υπάρχει νοσταλγία, είναι για τα πράγματα που ποτέ δεν είδαμε, για τις γυναίκες που μαζί τους δεν κοιμηθήκαμε κι ούτε ονειρευτήκαμε. Και για τους φίλους που δεν αποκτήσαμε ακόμα, τα βιβλία που δεν διαβάσαμε, τα φαγητά που αχνίζουν στη χύτρα κι ακόμα δεν τα δοκιμάσαμε. Αυτή είναι η αληθινή νοσταλγία, η μοναδική.”
― Paco Ignacio Taibo II

“Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια –
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου,
παρηγοριά σπασμών.
Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.”
― Ντίνος Χριστιανόπουλος

“I love you because you are not mine, because you are from the other side, from there where you invite me to jump and I cannot make the jump, because in the deepest moment of possession you are not in me, I cannot reach you, I cannot get beyond your body...”
― Julio Cortázar, Hopscotch

“Νομίζω ότι ο πατέρας μου είχε ταλέντο. Μπορούσε να συλλάβει μια στιγμή αδυναμίας, έναν βουβό θυμό, το ελάχιστο ίχνος που είχε αφήσει ένα επεισόδιο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων πάνω σε ένα πολύ αθώο πρόσωπο.”
― Éric Fottorino, Κινηματογραφικά φιλιά