Aichan

“Rahatça boş laflar edebileceğin son anlar bunlar. Kitapları belaya bulaşmadan serbest bırakamazsan, bu labirentten çıkman imkansızlaşır."
Beklemediği bu uyarı karşısında Rintaro ne diyeceğini şaşırdı. "Bunu söylememiştin..."
"Elbette söylemedim. Söyleseydim benimle gelmezdin her halde. Bu dünyada birçok şeyi bilmemek çok daha iyi olur."
"Hiç hoş değil...
"Neresi hoş değil? Mahzun, salak gibi bir suratla oturup duruyordun. Kaybedeceğin bir şey yok.”
― Sōsuke Natsukawa, The Cat Who Saved Books

“İkinci, bana bak; önemli şeyler daima zor anlaşılır," dedi kedi, Rintaro'nun aklından geçenleri okumuş gibi. "Çoğu insan gayet normal olan şeylerin farkına varmadan yaşamlarını sürdürür. Olgulara yüreğinin penceresinden bakmazsan tam olarak göremezsin. En önemli şeyler de gözle görülemez."
"Şaşırdım..." dedi Rintaro hafifçe kaşını kaldırarak. "Tutup da bir kedinin Küçük Prens eserinden alıntı yapacağı aklımın ucundan bile geçmezdi."
"Saint-Exupéry beğenine uygun değil mi?”
― Sōsuke Natsukawa, The Cat Who Saved Books

“I would have lived in peace. But my enemies brought me war.”
― Pierce Brown, Red Rising

“Rintaro bir kez daha taç kapıya ve başının yukarısında ki büyük pamuk ağaçlarına baktı. Ağaçların dalları, pamuk gibi görünen çiçeklerle kaplıydı.

Aralık ayındaydılar. Öyleyse, pamuk ağaçlarının çiçekli olması garipti ama zaten son yaşadığı bir dizi gelişmenin mantığa sığan bir yanı yoktu. Şimdi tutup da kapının önündeki sağlıklı ağaçlara laf etmesinin manası olmayacağının farkındaydı.”
― Sōsuke Natsukawa, The Cat Who Saved Books