Latif

“بسیاری از نقاشان را می‌توان مورخ اجتماعی توصیف کرد، بر این اساس که تصاویر آنان ثبت‌کننده‌ی شکل‌هایی از رفتار اجتماعی‌اند؛ خواه رفتار روزمره باشد یا جشن‌گونه: نظافت منزل؛ با هم نشستن و غذا خوردن؛ راه‌پیمایی در دسته‌های مذهبی؛ بازدید از بازارها و نمایشگاه‌ها؛ شکار؛ اسکیت‌بازی؛ آسودن کنار دریا؛ رفتن به تئاتر، میدان اسب‌دوانی، تالار کنسرت یا اپرا؛ شرکت در انتخابات، مجالس رقص یا بازی‌های کریکت.”
― Peter Burke, Eyewitnessing: The Uses of Images As Historical Evidence

“تصاویر عبادی در تسکین بیماران، محتضران و کسانی که در آستانه ی اعدام شدن بودند نیز نقش مهمی ایفا می کردند. مثلاً در رم قرن شانزدهم، خادمان انجمن اخوت اعظم سن جووانّی دکولّاتو ( قدیس یوحنای بریده سر) موظف بودند مجرمان را تا محل اعدام همراهی کنند و به آنان تصاویر کوچکی از تصلیب یا پایین آوردن مسیح از صلیب نشان دهند. این شیوه به منزله ی نوعی ماده ی آرام بخش بصری برای از بین بردن حس ترس و درد مجرم محکوم شده در طی مسیر هولناک او به سوی سکوی اعدام توصیف شده است. این نکته نیز درخورد تأکید است که تصویر شخص محکوم شده را به هم ذات پنداری با مسیح و رنج های وی بر می انگیخت‌.”
― Peter Burke, Eyewitnessing: The Uses of Images As Historical Evidence

“Reading brings us unknown friends”
― Honore de Balzac

“به زودی
آنچه را که گفنتی داریم
تمام خواهد شد
و ما خواهیم ماند
و تنهایی ما”
― بیژن جلالی