Sana

“طلافروش ها در قرون وسطی شروع به فعالیت های بانکی کردند: نامه تعهد پرداخت یا حواله ی پرداخت پشتوانه ی پرداخت گردید و اغلب شاهزاده ها و‌حکمرانان بدهکار، جهت پرداخت و تسویه ی بدهی های خود به این تعهدنامه های پرداخت متوسل می شدند. این قبیل پرداخت بدهی، در شهرهای تجاری بزرگ قرون وسطی رواج یافت. با رواج تعهدنامه های پرداخت، خاندان های طلافروش- بانکدار، به جز قدرت اقتصادی، قدرت سیاسی نیز به دست آوردند. هر زمان پادشاه یا حاکم بدهکار قادر نبود بدهی خود را باز پرداخت کند، مجبور می شد از زمین های حکومتی به آنان واگذار کند، یا آنان را به مقام های اشرافی برساند. به این دلیل است که در آن دوران ما شاهد افزایش مقام های اشرافی در اروپا هستیم: شاهزاده، دوک، کنت و بارون القابی بودند که به طلافروش ها- بانکدارها، به جای پرداخت بدهی می دادند.”
― Liviana Poropat, الف مثل اقتصاد

“در بعضی از کشورها، مانند سوییس و لوکزامبورگ، حساب های جاری وجود دارند که دارندگان این حساب ها می توانند به طور آزادانه ای از آن ها استفاده کنند، حتی پول شویی یا جابه جا کردن پول هایی که از راه خلاف به دست آورنده اند. اکثر دولتمردان فاسد، سرمایه داران خلافکار و حاکمان خودکامه، به ویژه از کشورهای جهان سوم، با استفاده از امکان محرمانه بودن نام خود در بانک های این کشورها، ثروت خود را به این بانک ها انتقال می دهند و بابت نگه داری این پول ها هزینه پرداخت می کنند. یکی از مهم ترین درآمدهای کشور سوییس همین نگه داری از پول این دسته اشخاص است.”
― Liviana Poropat, الف مثل اقتصاد

“We are all glamorous, some more so than others.”
― Iain Cameron Williams, The Empirical Observations of Algernon

“Roscille wonders how many women have stood precisely where she is standing, watching their husbands disappear. Roscille wonders how many of them have imagined the sword-thrust that will make them widows. She wonders how many smiled at the thought.”
― Ava Reid, Lady Macbeth