Jalal Akbari

“اگنس پیش خود چنین فکر کرد: خالق، برنامه مشروحی را در اختیار کامپیوتر گذاشت و رفت. خدا جهان را آفرید و آن را برای بشریتی وانهاده که میکوشد اورا در یک خلا بی پژواک خطاب کند به جا گذاشت. این ایده ی تازه ای نیست، اما رهاشدن از جانب خدای اجدادمان یک چیز است و رها شدن از جانب خدای خالق یک جهان کامپیوتری چیزی دیگر.
در غیاب او برنامه ای هست که بدون آنکه کسی بتواند چیزی را تغییر دهد بی وقفه جریان دارد. دادن یک برنامه به کامپیوتر:این به معنای آن نیست که اینده جزء به جزء طراحی شده. برای مثال برنامه مشخص نکرده که در سال 1815 نبردی در واترلو در میگیرد و فرانسویان شکست میخورند، بلکه تنها آمده است که انسان ذاتا مهاجم است، محکوم به جنگ افروزی است و اینکه پیشرفت فنی ، جنگ را بیش از پیش. خوفناک می سازد...”
― Milan Kundera, Immortality

“دیگر نمیدانم برای کی نامه بنویسم... همه شان جاهای دورند... روحشان را عوض کرده اند که بتوانند راحت تر خیانت کنند, راحت تر فراموش کنند, همه ش از چیزهای دیگر حرف بزنند...”
― لویی فردینان سلین

“ناصر گفت: الاغ ! تو باید بفهمی که اعدام اصلاً کار خلافی است . تو چه کار به محاکمه و گناه داری؟
- یعنی تو معتقدی که حالا اگر دری به تخته خورد و قدرت به دست اپوزیسیون افتاد نباید این آخوندهای ناکس را به تیر چراغ برق آویزان کرد؟
- اولاً کدام اپوزیسیون ؟ ثانیاً تیر چراغ برق را برای روشنایی شهر ساخته اند، نه برای آویزان کردن گناهکاران . ثالثاً چرا اعدام ؟ پس تو چه فرقی با لاجوردی جلاد داری ؟ گندش را درآورده اید، همه تان سروته یک کرباسید و ویلچرش را برد کنار پنجر ه و دیگر به بحث ادامه نداد. خیابان را تماشا می کرد.”
― عباس معروفی, فریدون سه پسر داشت

“یاد حرف ننه افتاد که زمانی گفته بود هر دانه برفی آه پر غصه زنی در یک گوشه دنیاست. هر آهی به آسمان می رود و ابر می شود و بعد به صورت دانه های کوچک خاموش روی مردم پایین می ریزد.
گفته بود یادمان می آورد که ما زنها چطور رنج می بریم. چطور ساکت هر چه بر سر ما بریزد تحمل می کنیم.”
― خالد حسيني