Samaneh

“تف به هرچی هروئینی است. بچه‌هایی که هروئین می‌زنند به خوشبختی همیشگی عادت می‌کنند. کارشان تمام است. چون خوشبختی وقتی حس می‌شود که کم بودنش را حس کنیم. آن‌هایی که از این چیزها به خودشان تزریق می‌کنند، حتما در جستجوی خوشبختی هستند و فقط احمق‌ترین احمق‌ها برای پیدا کردن آن، چنین راهی را انتخاب می‌کنند. من هرگز گرتی نشدم. چند بار با دوستانم ماری‌جوانا کشیدم. آن هم برای اینکه باهاشان همراهی کرده باشم و به هر حال، ده سالگی سنی است که آدم خیلی چیزها را از بزرگترها یاد می‌گیرد. اما من میل چندانی به خوشحالی نداشتم. زندگی را ترجیح می‌دادم.”
― Romain Gary, زندگی در پیش رو

“یک روز بر گونه‌ این مملکت یک بوسه و بالای سرش یک یادداشت می‌گذارم و می‌روم:
"آن‌چنان زیبا خوابیده‌ ای که دلم نیامد بیدارت کنم...”
― Aziz Nesin

“Virginia was working in the garden, and her husband Leonard called out for her to come inside, that Hitler was just about to speak on the radio.

Virginia refused. “I am planting irises,” she said, “and they will be here long after Hitler is gone.”


And they are. You can go see the irises at their house, still blooming.”
― Connie Willis

“زنانت
کلاشینکف به دست می خوابند
و کودکانت با پوکه های فشنگ
سوت سوتک می سازند
تا برای دمی از یاد ببرند
پدرانشان دیگر به خانه
باز نمی گردند...
کوبانی! کوبانی بی دفاع...”
― یغما گلرویی