Aleksandra

“Śmierć to ziemia. Z niej wychodzą pączki życia i próbują umknąć. Kierują się w przestrzeń. Śmierć pozwala na to, gdyż jest bardzo łasa na życie. Zadowala się pilnowaniem swej trzody, a gdy zwierzęta podrosną, połyka je niczym łakocie. Powoli trawi pokarm, który powrócił do jej łona, szczęśliwa i syta jak gruba kotka.”
― Roland Topor, The Tenant

“Teraz bardziej martwi mnie, że już dość dawno niczego nie czytałem. I nie mówię tego jako fanatyk literatury w każdym jej przejawie, ale jako człowiek znający zagrożenia wynikające z niedoboru liter w organizmie. Już pod niecałych dwóch dobach bez czytania można zauważyć u siebie oznaki krańcowego głodu. Słyszałem o tym wiele razy. Zaczyna się od lekkiego niepokoju, który stopniowo nasila się, a w dodatku zaczyna mu towarzyszyć uczucie swędzenia, ale nie w jakimś określonym miejscu, tylko gdzieś wewnątrz ciała, jakby w duszy, punkcie, w którym nigdy, przenigdy nie można się podrapać...”
― Dawid Kain, Kotku, jestem w ogniu

“Czło­wie­cze miny są jak skóry, które zdej­mu­ję, odkąd pa­mię­tam, zwi­jam w kulkę i wchła­niam z myślą o póź­niej­szym wy­ko­rzy­sta­niu.”
― Virginia Feito, Victorian Psycho

“I tak oto mi­lio­ny mi­lio­nów mil dalej w prze­strze­ni ko­smicz­nej słoń­ce wy­strze­li­ło w ga­lak­ty­kę swój skwar­ny po­dmuch, który prze­ci­snął się przez aste­ro­idy, me­te­ory i pla­ne­ty, całą tę nie­bie­ską ru­pie­ciar­nię za­gra­ca­ją­cą układ sło­necz­ny, prze­ciął at­mos­fe­rę ziem­ską, by przez osiem bez­li­to­śnie roz­wle­kłych se­kund bom­bar­do­wać Mar­ti­na i Günthe­ra na dro­dze z kli­ma­ty­zo­wa­ne­go po­jaz­du do lobby kli­ma­ty­zo­wa­ne­go ho­te­lu As­fo­del.”
― Soren Gauger, Imitacja życia