Aleksandra

“Teraz bardziej martwi mnie, że już dość dawno niczego nie czytałem. I nie mówię tego jako fanatyk literatury w każdym jej przejawie, ale jako człowiek znający zagrożenia wynikające z niedoboru liter w organizmie. Już pod niecałych dwóch dobach bez czytania można zauważyć u siebie oznaki krańcowego głodu. Słyszałem o tym wiele razy. Zaczyna się od lekkiego niepokoju, który stopniowo nasila się, a w dodatku zaczyna mu towarzyszyć uczucie swędzenia, ale nie w jakimś określonym miejscu, tylko gdzieś wewnątrz ciała, jakby w duszy, punkcie, w którym nigdy, przenigdy nie można się podrapać...”
― Dawid Kain, Kotku, jestem w ogniu

“Jednego tata nawet złowił. Mniej więcej pięciokilowego suma z wąsikami i małymi, tajemniczymi oczkami. Wyglądał jak czarne prosię. Z początku tata bardzo się nim cieszył. Ale mimo to wiedział, że to nie jest ten wymarzony sum, a kiedy nam go pokazywał, powiedział:

– Ten jest pumperdentlich.

Tata nie znał dokładnego znaczenia tego słowa, ale uwielbiał go używać. Podobno oznacza na przykład takie sytuacje, gdy piękna kobieta w sukni balowej lub wytwornym kożuchu, której wszyscy przyglądają się z zachwytem, wdepnie w gówno. Sum był, owszem, piękny jak dama w czarnej sukni, lecz niestety niewielki.”
― Ota Pavel, Śmierć pięknych saren

“Czło­wie­cze miny są jak skóry, które zdej­mu­ję, odkąd pa­mię­tam, zwi­jam w kulkę i wchła­niam z myślą o póź­niej­szym wy­ko­rzy­sta­niu.”
― Virginia Feito, Victorian Psycho

“I tak oto mi­lio­ny mi­lio­nów mil dalej w prze­strze­ni ko­smicz­nej słoń­ce wy­strze­li­ło w ga­lak­ty­kę swój skwar­ny po­dmuch, który prze­ci­snął się przez aste­ro­idy, me­te­ory i pla­ne­ty, całą tę nie­bie­ską ru­pie­ciar­nię za­gra­ca­ją­cą układ sło­necz­ny, prze­ciął at­mos­fe­rę ziem­ską, by przez osiem bez­li­to­śnie roz­wle­kłych se­kund bom­bar­do­wać Mar­ti­na i Günthe­ra na dro­dze z kli­ma­ty­zo­wa­ne­go po­jaz­du do lobby kli­ma­ty­zo­wa­ne­go ho­te­lu As­fo­del.”
― Soren Gauger, Imitacja życia