1452 ratings (4.15 avg)
301 reviews

#7 most followed
#38 best reviewers
#86 top reviewers
#59 top readers

Hosein

Add friend

https://t.me/VisualAlchemist

https://www.goodreads.com/hosseinghazi

Hosein’s Bookshelves

to-read‎ (19548)

currently-reading‎ (2)

read‎ (1451)

Stats | More…

Hosein is Currently Reading

Hosein is currently reading

Empire of Silence (The Sun Eater, #1)

by Christopher Ruocchio (Goodreads Author)

bookshelves: currently-reading

read in September 2023

Rate this book

Clear rating

1 of 5 stars 2 of 5 stars 3 of 5 stars 4 of 5 stars 5 of 5 stars

Hosein said: " متاسفانه بعد از خوندن حدود 50 درصد این کتاب رو نتونستم و نخواستم که ادامه بدم.

راستش بیایین تاریخ فانتزی و علمی تخیلی رو نگاه کنیم، از دهه‌ی نود همینطور حجم کتاب‌ها زیاد شده. یه زمانی جین وولف کانسپت‌های پیچیده و قصه‌گویی خاصش رو توی چهار جلدِ سیصد صف متاسفانه بعد از خوندن حدود 50 درصد این کتاب رو نتونستم و نخواستم که ادامه بدم.

راستش بیایین تاریخ فانتزی و علمی تخیلی رو نگاه کنیم، از دهه‌ی نود همینطور حجم کتاب‌ها زیاد شده. یه زمانی جین وولف کانسپت‌های پیچیده و قصه‌گویی خاصش رو توی چهار جلدِ سیصد صفحه‌ای تموم می‌کرد، حالا ما باید کتابِ اولِ یه یارویی رو توی هزار صفحه بخونیم که از قضا این هزار صفحه تازه داره گرم می‌کنه برای خوندن هفتگانه (تو رو خدا، آخه چرا هفت‌تا؟). می‌دونین... رابرت جردن می‌تونست طولانی بنویسه، حتی استیون اریکسون، جو ابرکرومبی، پاتریک رافوث و چندتای دیگه باید بلند می‌نوشتن، داستانشون کشش این کار رو داشت و خودشون به حدی نویسنده‌های خوبی بودن و هستن که بتونن یک پلاتِ طولانی رو درست ارائه بدن. برای مثال شاهکش خیلی جاها وراجی می‌کرد، اما تمامشون برای داستان مهم بودن، جایی من حس نمی‌کردم که اطلاعاتی که می‌ده صرفا تکراره یا تاثیری روی داستان نداره.

تمام این‌ها رو گفتم تا برسم به این کتاب. اسم و خلاصه خیلی وسوسه‌کننده بودن و جلدش حتی بیشتر از اون‌ها منو جذب کرد که بیام سراغش. باید اشاره کنم شیش ماه پیشم سعیمو کردم بخونمش و گفتم از حوصله‌ی کم و مشکلاتِ اون موقع منه که نتونستم ادامه‌ش بدم (اشتباه کردم، ربطی به وضعیت اون موقع نداشت.) پس دوباره اومدم سراغش.

داستان از جایی شروع می‌شه که یک موجودِ گناهکارِ سیاره خراب کن که تمام خطوطِ راهنمای "چطور یک کاراکتر بزرگتر از زندگی بنویسیم؟" توی سایت تی‌وی تروپز رو رعایت کرده، داره از جنایاتش می‌گه و خاطراتشو می‌نویسه (آشناس، نه؟) و می‎‌گه کسی قرار نیست بخونه، ولی می‌نویسمشون (اصلا هم شبیه شروع تمام رمان‌های کلفتِ دهه‌ی پیشین نیست، اورجیناله) و شروع می‌کنه از خانواده‌ی پولدار و خلافکارش توی یه سیاره بگه که کارای بدی می‌کنن. این کاراکتر توی نیمه‌ی اول کتاب مطلقا هیچی نداره! یعنی هر جایی که شما با شخصیت پردازی طرف هستین این توی سطحی‌ترین حالت می‌مونه، صرفا چیزایی که بوده رو تکرار می‌کنه. بقیه‌ی شخصیتا هم همینن. صرفا تصویر میسازه، این تصویر خیلی قشنگ و جذابه (من اعتقاد دارم این کار سختی نیست دیگه، تقریبا هر کسی می‌تونه انجامش بده) و به دل می‌شینن. اما هیچ عمقی نداره! صرفا دارن حجم داستانو می‌برن بالا، این توی صد صفحه‌ی اول اوکی بود، دنیای جدید و کشف کردن جالب می‌شد. صدتای دومی یکم می‌رفت سمت کش دادن داستان، توی صدتای سوم دیگه من نمی‌خوندم داره چی میگه. عملا مهم نبود! میدونستم ده صفحه بعد همونو تکرار کرده برام، دوباره بازم می‌گه و تا آخرشم همینه. چون نویسنده با بدبختی تمام سعی کرده حجم داستانشو ببره بالا. چون این ترنده، کتاب خیلی کلفت و گنده بهتر می‌فروشه ظاهرا.

این دقیقا برای دنیاسازی هم هست. شما کافیه یکم به روم باستان علاقه داشته باشین و حتی مطالعه هم نه، توی یوتیوب اطلاعاتی که دارین رو کسب کنین. تمومه! تقریبا کل دنیاسازی، سیاست، روابط خانوادگی، سیستم اجتماعی و... این دنیا رو می‌‌دونین. کافیه کلمه‌ها رو عوض کنین (سایت برای جنریت اسم‌های سای‌فای هست) و تمومه، میشه این داستان. حتی این قضیه به نظرم الهام گرفتن نبود، ما خیلی کارهای فانتزی با الهام از روم باستان داریم و خوبن اتفاقا. این کتاب مذکور تا نیمه‌ای که من خوندم کپی کرده بود فقط.

واقعا این موضوع توی کتاب‌های فانتزی و علمی تخیلی چند سال اخیر فرسایشیه. توی دنیایی که ما هر روز که بیدار می‌شیم داستان‌ها و روایت‌ها میان سمتمون و تا وقتی بیدارم هستیم دنبالمونن، آدمای کمی یک داستان دارن که واقعا این همه صفحه نیاز داره (نسخه‌ی من هفتصد و سی صفحه‌س) و اون ایده و داستان لیاقت مجموعه شدن رو داره. این کتاب دقیقا نقطه‌ی مقابلشه. کشش داستان، مهارتِ نویسنده، شخصیت‌ها و ایده (ایده واقعا؟ من حتی حس نکردم ایده‌ی خاصی پشتشه) نهایتا یک کتاب سیصد الی چهارصد صفحه‌ای بود. حتی می‌تونست کمتر هم باشه. متاسفانه خوندن همینقدر هم تلف کردن وقتم بود.

پ.ن: می‌دونم الان یکی هست که تا جلد چهار و پنج خونده و دوست داشته. قراره توی دلش (یا کامنت) بگه که باید بهش فرصت بدم و از وسطای جلد دوم یا سوم قراره خیلی جالب بشه. خب باید بگم که واقعا مسخره س که هزار و پونصد الی دو هزار صفحه یه نفر بخونه تا یه داستان خوب بشه. هیچ وقت این منطقی نبوده. نمی‌فهمم چطور یکسری طرفدار کارهایی مثل اینن. ...more "

progress:

(page 140 of 753)
"بعد از اون ریویویی که نوشتم یکی راضیم کرد بازم بخونم، گفت از یه چیز دیگه عصبانی بودی سر این خالی کردی." — Dec 12, 2025 03:36PM

Sep 10, 2023 07:52PM · see review

Hosein is currently reading

Inherent Vice

by Thomas Pynchon

bookshelves: currently-reading

Rate this book

Clear rating

1 of 5 stars 2 of 5 stars 3 of 5 stars 4 of 5 stars 5 of 5 stars

progress:

(page 98 of 369)
"متاسفانه وضعیت گودریدز فارسی هر روز افتضاح تر میشه. نه کتابدار ایرانی اضافه میکنن نه کتاب ها درست آپدیت میشن. الان یک ماهی هست نسخه ی فارسیش اومده و هنوز توی گودریدز اد نشده." — Oct 14, 2025 12:33AM

Oct 14, 2025 12:32AM

Hosein’s Quotes

“Whenever you think you are very clever, that’s when you are getting ready to be awesomely stupid.” “Based”
― Miles Cameron, The Dread Wyrm

2 likes

“بچه که بودم
.نامه ای بستم به پای کبوتری
.نامه را به خدا نوشته بودم
:خواهرکم پرسید
چرا کبوتر؟
گفتم : چون کبوتر می رود به اوج آسمان
.خدا نامه را از دست او زودتر می گیرد
:خواهرم پرسید
اما تو مطمئنی که خدا مدرسه رفته است؟
اصلا خواندن و نوشتن بلد است
که نامه ات را پاسخ دهد؟”
― شێرکۆ بێکەس

36 likes

“مگر من از وطنم چه می‌خواستم
به غیر از تکه ای نان
گوشه‌ای امن
جیبی با حرمت
بارانی از عشق
پنجره‌ای باز
...كه آزادی و عشق به من دهد
من چه می‌خواستم
در این حد، كه به من نداد!؟

برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
.برای همیشه رفتم”
― شێرکۆ بێکەس

52 likes