Lina

“Είναι φορές που ο πόνος μου με κάνει να φωνάζω το θάνατο σαν απολύτρωση. Είναι οι ώρες που παρακαλώ το Θεό να φυλάξει το μυαλό μου από την τρέλα που με τριγυρίζει, με τριγυρίζει. Έχω κι όλας μια μικρή π ε ί ρ α απ’ αυτό.”
― Στράτης Μυριβήλης

“Η γυναίκα γδύθηκε και ξάπλωσε στο
κρεβάτι
ένα φιλί ανοιγόκλεινε πάνω στο πάτωμα
οι άγριες μορφές με τα μαχαίρια αρχίσαν
να ξεπροβάλλουν στο ταβάνι
στον τοίχο κρεμασμένο ένα πουλί πνίγηκε
κι έσβησε
ένα κερί έγειρε κι έπεσε απ' το καντηλέρι
έξω ακούγονταν κλάματα και ποδοβολητά
Άνοιξαν τα παράθυρα μπήκε ένα χέρι
έπειτα μπήκε το φεγγάρι
αγκάλιασε τη γυναίκα και κοιμήθηκαν μαζί
Όλο το βράδυ ακουγόταν μιά φωνή:
Οι μέρες περνούν
το χιόνι μένει”
― Μίλτος Σαχτούρης

“Every once in a while she'll get worked up and cry like that. But that's ok. She's letting her feelings out. The scary thing is not being able to do that. Then your feelings build up and harden and die inside. That's when you're in big trouble.”
― Haruki Murakami, Norwegian Wood

“Ω ναι, ξέρω καλά πως δεν χρειάζεται καράβι για να ναυαγήσεις, πως δεν χρειάζεται ωκεανός για να πνιγείς.
Υπάρχουνε πολλοί που ναυαγήσαν μέσα στο κοστούμι τους, μες στη βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί που για πάντα τους σκέπασε το πουπουλένιο πάπλωμά τους.
Πλήθος αμέτρητο πνίγηκαν μέσα στη σούπα τους, σ’ ένα κουπάκι του καφέ, σ’ ένα κουτάλι του γλυκού... Ας είναι γλυκός ο ύπνος τους εκεί βαθιά πού κοιμούνται, ας είναι γλυκός κι ανόνειρος.
Κι ας είναι ελαφρύ τό νοικοκυριό πού τούς σκεπάζει”
― Αργύρης Χιόνης