Cihangir

“Rakı içen kadın gülüyorsa, o gülüşün ardında en az dokuz roman, on dört tane de film repliği yatar. Rakı içen kadının gülüşünde bu dünyanın en zararsız mutluluğu vardır çünkü: Büyük güler, büyük susar. (...) Rakı içen kadın, baharın ta kendisidir: Keyfine doyum olmayan bir akşamüstü sonrasında, bir kıyıda köşede gecesefası gibi açar. Rakı içen kadın, afet-i devrandır. Rakıda, ruhlarımızın tüm çingene dekoru saklıdır ve çok sevdiğin yazarların, şairlerin ve filozofların gölgesinde, rakı içen kadınları gerçekten sevdiğini anlarsın. (...) Rakı içen kadın, rakıyı lıkır lıkır içiyorsa, başka bir anlamı oluverir o gecenin; rakıyı ağırdan alıyorsa, bambaşka bir anlamı... Ehlikeyiflere sığmaz gecenin çakırkeyfi. Bilirsin ki rakı içen kadın, herkesle rakı içmez ve eğer seninle rakı içiyorsa, senin için kalbinde en az yüz elli metrekare daha yer vardır. Rakı içen kadın, cihanda sulhtur; ağdalı değil, nağmeli sever.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü