Merve Koç

“Anlamaktan sonra gelen bir hal vardı: Kavramak. Anladığının bütün ağırlığını beyninde duymak, ellerinde, kollarında, damarlarında duymak.”
― Bilge Karasu, A Long Day's Evening

“Menü fena değil, ama ortam sıkıcı. Çabucak yiyip, tatlıyı beklemeden kaçayım en iyisi. Benim masa da bir tuhaf. Oturanların hiçbirini tanımıyorum. Boşanmış erkeklerin böyle bir sorunu vardır. Davetlerde bir türlü sizi nereye koyacaklarını bilemezler. Dul erkek olarak potansiyel çapkın statüsüne geçtiğiniz için evli çiftlerle efendi efendi oturamazsınız. Kıskanç kocalar kıllanır. Evlenip boşanmış bir erkek olarak sabıkalı addedildiğiniz için de bekârlar hoşlanmazlar. Masada zombi gibi bakarsınız ergenlerin sulu zırtlak muhabbetlerine. Bu yüzden dul erkekler askere bakaya giden adamlara benzerler. Hiç tahmin etmedikleri yerlerde, tuhaf adamlarla, tuhaf masalarda oturmaya mahkûmdurlar.”
― Ercan Kesal, Nasipse Adayız

“Sınıf" sözcüğü kafanızı fazla karıştırmıyorsa, Fransız Devrimi'ne yol açan fikirler ve olayları kavramak kolaylaşır. Örneğin, genelde bugün işçi sınıfının artık varolmadığı, çünkü kol gücüne dayalı işlerde çalışanların sayısının çok az olduğu öne sürülüyor. Ancak, dizüstü bilgisayarlar ya da cep telefonlarıyla çalışan insanlar için, bu icatlar hayatı daha fazla kolaylaştırmamıştır. Aksine, büro işçilerinin işe geliş gidişlerde bile çalışmaları anlamına gelir. On dokuzuncu yüzyılda bile, çırçır fabrikalarındaki çalışanlardan eve giderken bir tezgahı yanlarına alıp, evde de dokumaya devam etmeleri istenmezdi.”
― Mark Steel, Vive la Revolution: A Stand-up History of the French Revolution

“Olanı yazmalıyız, gördüğümüzü, duyduğumuzu, yaptığımızı. [...] Duyguları tanımlayan sözcükler çok belirsiz, bunları kullanmaktan kaçınıp nesnelerin, insanların kendileriyle, yani olayların sadık betimlemeleriyle yetinmek lazım.”
― Ágota Kristóf, Trilogia della città di K.