Leila

“انسان بدون آزادی چیست؟

‎آه ماریانا به من بگو
‎به من بگو چگونه می‌توانم دوستت بدارم
‎اگر که آزاد نباشم، به من بگو
‎چگونه دلم را پیشکش تو کنم
...‎اگر که از آن من نباشد”
― Federico García Lorca

“«عفرین»

نه می‌بینند
نه می‌شنوند
دنیا خواب است.
سواره نظامِ خواجه سلیمان
-سُم کوبِ جنازهٔ کودکان-
از رویِ رؤیاهای ما می‌گذرد.

هم می‌بینند
هم می‌شنوند
دنیا خود را به خواب زده است.
زره پوش‌هایِ خواجه سلیمان
آواره‌گانِ عفرین را
-بی‌غسل و بی‌کفن-
زنده به گور کرده است.

با این همه...
با این همه به خواجه سلیمان بگویید:
نه کشتار کبوتر و نه قتل عامِ قناری،
ما از رسیدن به رؤیای آزادی
هرگز نا امید نمی‌شویم.”
― Seyed Ali Salehi

“گر انسان‌ها تا ابد زندگی می‌کردند، اگر پیر‌ نمی‌شدند، اگر بدون مردن، همیشه سالم در این جهان زندگی می‌کردند، خیال می‌کنی هرگز به خود زحمت فکرکردن به چیزهایی را می‌دادند که الان ذهن شان را مشغول کرده؟

اگر قرار بود برای همیشه زنده بمانیم، چه کسی به معنای زنده بودن فکر می‌کرد؟ چه اهمیتی داشت؟ یا حتی اگر برای کسی اهمیتی داشت، احتمالا فقط فکر می‌کردند:«خوب کلی وقت دارم، بعدا بهش فکر می‌کنم.» ... ولی ما نمی‌توانیم تا بعد صبر کنیم ... باید همین لحظه به آن فکر کنیم … هیچ‌کس نمی‌داند قرار است چه اتفاقی بیفتد ... ما مرگ را برای رشد کردن لازم داریم ... مرگ، این موجود عظیم و نورانی است که هر چه بزرگ‌تر و نورانی‌تر باشد، ما را دیوانه‌وار‌تر مشتاق فکر کردن در باره‌ چیز‌ها می‌کند.”
― هاروکی موراکامی

“چطور شادی کنم برای منتشر شدن خاما که خاماهای عفرین را دارند زنده‌زنده می‌کشند...چطور قلبم آرام بگیرد که هنوز دردِ دختران کوبانی تمام نشده، جایی دیگر دارند دختران و پسران کُرد را از خانه و زندگی‌شان آواره می‌کنند...چطور نفس بکشم که باز باید‌ نود سال دیگر بگذرد تا یکی داستان دختران و پسران و مردم عفرین و کوبانی را بنویسد...نود سال می‌گذرد از غروب‌های آغگل و دریاچه‌اش و آرارات هنوز دارد گریه می‌کند برای پرنده‌هایی که هیچ‌وقت آشیانه‌شان را پیدا نکرد...خاما درد پنهان آدمی است که در قالب ِ ملت ِ کُرد نمود پیدا کرده؛ از دیروز تا اکنون.”
― یوسف علیخانی