Negar

“آدمیزاد یک بار به دنیا می‌آید، اما در هر جدایی یک بار از نو می‌میرد. مرگ یگانه دردی است که درمانش را هم با خود دارد. چون وقتی سر برسد دیگر دردی نمی‌ماند تا درمانی بخواهد. اما جدایی: دردی‌ست غیر مردن، کان را دوا نباشد/ پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن”
― Shahrokh Meskoob, سوگ مادر

“ﺯﺍمێک لە ﺋﺎﻭێنەﯼ ﻭشەﺩﺍ

بە حەﺯﺭەﺗﯽ ﻋﯿﺴﺎ بڵێن؛
گەﺭ ببینێ ﺯﺍﻣﯽ ﻣﻨﺎڵی ئەﻡ ﺷﺎﺭە،
ﺑﺮﯾﻨﯽ ﺧﯚﯼ ﺩﺍﺩەﭘﯚشێ ﻭ
لەﻭ ﺯﯙﺭﺩﺍﺭﺍنەﺵ ﺩەﺑﻮﻭﺭێ
ﮐە ﺗﺎ ئێستاﺵ ... جێبزﻣﺎﺭﯼ ﺗﻮﻭڕەﯾﯿﺎﻥ
لەسەﺭ ﻧﺎﻭلەﭘﯿﺪﺍ ... ﺩﯾﺎﺭە ...
بە حەﺯﺭەﺗﯽ ﻋﯿﺴﺎ بڵێن؛
گەﺭ ﺑﺰﺍنێ ﺯﯙﺭﺩﺍﺭﺍﻧﯽ ئەﻡ سەﺩەیە
ﭼﯚﻥ ﻣﻨﺎڵاﻥ ﺩەﮐﻮﮊﻥ ﻭەﮎ مێش ﻭ ﮐﻮللە،
ئینجیلەکەﯼ ﺩەﺳﻮﻭتێنێ ﻭ ﮬﺎﻭﺍﺭ ﺩەﮐﺎﺕ
ئەﻭەﯼ ﺯل‌لەیەﮐﺖ لێ ﺩﺍﺕ،
ﺑﯿﺪەﺭە بەﺭ ڕێژنەﯼ ﮔﻮل‌لە ...”
― Latif Halmatt

“من خائن به وطن هستم، من خائن به میهن هستم
اگر وطن، مزارع شما باشد
اگر وطن آن چیزی باشد که در گاوصندوق‌ها و دسته چک‌های شماست
اگر وطن مردن از گرسنگی در کنار جاده باشد
اگر وطن در زمستان مثل سگ لرزیدن و در تابستان از تب به خود پیچیدن باشد
اگر وطن مکیدن خون سرخ ما در کارخانه‌هایتان باشد
اگر وطن حکومت چماق و باتون پلیس باشد
اگر وطن سرمایه‌گذاری‌ها و حقوق‌هایتان باشد
اگر وطن، نجات نیافتن ازظلمت گندیده‌ی شما باشد
آری، من خائن به وطن هستم”
― Nâzım Hikmet Ran, Poems of Nazım Hikmet

“تمامِ این پاییز را
صرف گردآوری کلمه خواهم کرد
که وقتی زمستان رسید
طولانی‌ترین قصیده‌ی عاشقانه را
برایت بنویسم”
― Sherko Bekas, شێرکۆ بێکەس