Maria Lianou

“Here’s the funny thing about literary criticism: it hates its own times, only realizing their worth twenty years later. And then, twenty years after that, it wildly sentimentalizes them, out of nostalgia for a collective youth. Condemned cliques become halcyon “movements” annoying young men, august geniuses.”
― Zadie Smith, Changing My Mind: Occasional Essays

“Ο Νόα γέμιζε το μυαλό του αχόρταγα, πεινασμένος για καλά βιβλία. Είχε διαβάσει όλο τον Ντίκενς, τον Θάκερεϊ, τον Χάρντι, την Όστεν και τον Τρόλοπ, είχε περάσει στην ηπειρωτική Ευρώπη διαβάζοντας κάμποσο Μπαλζάκ, Ζολά και Φλομπέρ κι έπειτα ερωτεύτηκε τον Τολστόι. Ο αγαπημένος του ήταν ο Γκαίτε · πρέπει να είχε διαβάσει Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου τουλάχιστον μισή ντουζίνα φορές.”
― Min Jin Lee, Pachinko

“Κάπου στις Άνδεις πιστεύουν ακόμα και σήμερα πως το μέλλον είναι πίσω σου. Έρχεται ξαφνικά και απρόσμενα πίσβ από την πλάτη σου, ενώ το παρελθόν βρίσκεται συνεχώς μπροστά στα μάτια σου, έχει ήδη συμβεί. Όταν μιλούν για το παρελθόν, οι άνθρωποι της φυλής Αϋμάρα δείχνουν με το χέρι μπροστά τους. Περπατάς προς τα εμπρός με το βλέμμα στραμμένο στο παρελθόν και στρέφεσαι προς τα πίσω προς το μέλλον. Ποια θα ήταν η παραβολή για τη γυναίκα του Λοτ σε αυτή την περίπτωση;

Προχωράμε προς τα εμπρός και μπαίνουμε στα ατελείωτα Ηλύσια Πεδία του παρελθόντος.

Προχωρώ μπροστά και μεταμορφώνομαι σε παρελθόν.”
― georgi gospodinov

“Άπλωσα τα μπράτσα μου, την αγκάλιασα, γύρεψα τα χείλια της, και τότε νιώσαμε πως ήμασταν πλασμένοι ο ένας για τον άλλον. Ένιωθα σαν το φρούτο που γούρμασε. Ήθελα να παίζουν όργανα και να χορέψω, να πω λόγια που άλλοτες δεν περνούσαν απ' το λογισμό μου. Όμορφη που είναι η νιότη σαν έχεις αγάπη!”
― Διδώ Σωτηρίου, Ματωμένα χώματα