Maria Lianou

“Εκείνη τη βραδιά άρχισα, μυστικά, να γράφω την Ανατομία του κενού. Μυθιστόρημα έρωτα, δήλωση αποχαιρετισμού, επιστολή ρήξης, άσκηση μοναξιάς: ήταν όλα αυτά συγχρόνως. [...] Αγαπούσα να την αγαπώ, αγαπούσα ν' αγαπώ, amare amabam, μ' αγαπούσα αγαπώντας την, και την αγαπούσα κοιτάζοντάς με να την αγαπώ. Ιλιγγιώδης εγκιβωτισμός μιας ύπαρξης που ξαφνικά συρρικνώνεται σε μία μόνο από τις διαστάσεις της. Δεν ήταν φτώχεμα αλλά συμπύκνωση του είναι μου, ταγμένου ολόκληρου σ'ένα και μόνο πράγμα. Αν με είχαν ρωτήσει εκείνη την εποχή τι έκανα στη ζωή μου, θα είχα απαντήσει με περήφανη και τραγική απλότητα: Είμαι αποκλειστικά και μόνο ερωτευμένος.”
― Mohamed Mbougar Sarr, La plus secrète mémoire des hommes

“I am crushed, I am annihilated, I am no longer a man!”
― Leo Tolstoy, Anna Karenina

“Ο Νόα γέμιζε το μυαλό του αχόρταγα, πεινασμένος για καλά βιβλία. Είχε διαβάσει όλο τον Ντίκενς, τον Θάκερεϊ, τον Χάρντι, την Όστεν και τον Τρόλοπ, είχε περάσει στην ηπειρωτική Ευρώπη διαβάζοντας κάμποσο Μπαλζάκ, Ζολά και Φλομπέρ κι έπειτα ερωτεύτηκε τον Τολστόι. Ο αγαπημένος του ήταν ο Γκαίτε · πρέπει να είχε διαβάσει Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου τουλάχιστον μισή ντουζίνα φορές.”
― Min Jin Lee, Pachinko

“All I write is, to me, sentimental. A book which doesn’t leave people either happier or better than it found them, which doesn’t add some permanent treasure to the world, isn’t worth doing… This is my “theory”, and I maintain it’s sentimental - at all events it isn’t Flaubert’s. How can he fag himself to write “Un Coeur Simple”?”
― Zadie Smith, Changing My Mind: Occasional Essays