Status Updates From دربارۀ عشق

می‌توان گفت که عاشق فقط و فقط وقتی محبوب خود را می‌شناسد که می‌داند چگونه با او رفتار کند: می‌داند چگونه با او سخن بگوید، چگونه به او نظر کند، چگونه در زمان‌ها و موقعیت‌های متفاوت حرکت کند، چگونه لذت ببخشد و لذت ببرد. چگونه تمایلات او را برانگیزد و چگونه آن‌ها را ارضا کند و چگونه با شبکه‌ی پیچیده‌ی فکری، عاطفی و جسمانی محبوب برخورد کند. لازمه‌ی این شناخت تماس مستقیم است و نتیجه‌ی آن توانایی بیان حقیقت.

پاره‌ای حقایق مربوط به تجربه انسانی را باید از طریق زیستن آنها در جرئیاتشان آموخت. این جرئیات را نمی‌توان صرفاً از طریق تفکر محض دریافت. امر جزئی را باید از طریق فعالیت معرفت‌بخشِ قوه‌ی تخیل، احساسات، حتی احساس شوق و تمنا درک کرد. ( ویتگنشتاین به رییز گفت که کتابهای درسیِ ما را در قلمرو فلسفه اخلاق نمی‌توان درس داد، برای آنکه عاری از هر مثالی است؛ این کتابها قوه‌ی تخیل را برنمی‌انگیزد. برای آنکه بفهمیم (ادامه در زیر)

از منظر عارفان، تجربه‌ی عشق بیش از هر چیز درمانی برای بیماری خویشتن‌مداری است؛ بیماری‌ای که مادر تمام رزایل معنوی به‌شمار می‌رود.