Status Updates From روی تخته سياه جهان با گچ نو...

نیمه شبی ست از هزاره دوم عشق؛ و ما مرشدی نداریم، جز ماه.

هیچ زنجیر بافی نیست که خود در زنجیر نباشد.

برف ها را به هم بافت و سرما را به سرما، گره زد و یخ را به یخ دوخت. و هی درختان را به زنجیر کشید و پرنده ها را به بند و آدم ها را اسیر کرد.

و ما از دست دادیم و گذشتیم و بخشیدیم؛ همه داروندار تابستان ما را.

اما زمین شک کرده بود، به آفتاب شک کرده بود، به درخت شک کرده بود، به پرنده شک کرده بود.

قلبش از نا امیدی یخ زده بود و دستهایش در انجماد تردید مانده بود.

در خود خزیده بود.آنکه آسمان و لبخند و آغوش را می فهمد،هرگز خون نخواهد خورد.
***
جهان لقمه ای می شود در کام او تا گامی بردارد.
***
او رفت و رفت و راه ها به انتها رسید. او رفت و رفت و جهان تمام شد.

کوچ بود و دنیایش تاریک. هیچ خورشیدی نداشت. نه آسمان می خواست، نه بی تاب کوه و درخت و دریا بود.

عاشقی سبکی است. عاشقی سفر ثانیه هاست. نه درنگ قرن ها و سال ها.

پیچ در پیچ، جاده در جاده، شمع در شمع. هزار جاده مانده است و هزاران پیچ. تنم پر از شمع است.

به ازای هر وجب روشنایی چرا این همه درد.

جاده در پس جاده،پیچ در پیچ. پشت یک پیچ شیطان بود و پشت یک پیچ فرشته.

آن ها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت.

بادها انقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند

دویدن بیاموز چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زود باشی،دیر

دویدن بیاموز چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زود باشی،دیر