Arezu Wishka

“Lessons of the balance.
1. The relentless pursuit of pleasure and avoidance of pain, leads to pain.
2. Recovery begins with abstinence
3. Abstinence rests the brains reward pathway and with it our capacity to take joy and simpler pleasures.
4. Self-binding creates literal and metacognitive space between desire and consumption, a modern necessity in our dopamine overloaded world.
5. Medications can restore homeostasis, but consider what we lose by medicating away our pain.
6. Pressing on the pain side, resets our balance to the side of pleasure.
7. Beware of getting addicted to pain.
8. Radical honesty promotes awareness, enhances intimacy and fosters a plenty mindset.
9. Prosocial shame affirms that we belong to the human tribe.
10. Instead of running away from the world, we can find escape by immersing ourselves in it.”
― Anna Lembke, Dopamine Nation: Finding Balance in the Age of Indulgence

“چنان تنهایی وحشتناکی احساس می‌کردم که خیال خودکشی به سرم زد. چیزی که جلویم را گرفت، این فکر بود که هیچ‌کس، مطلقاً هیچ‌کس، از مرگم متأثر نخواهد شد و من در مرگ خیلی تنهاتر از زندگی خواهم بود.”
― ژان پل سارتر, Nausea

“شایع ترین نوع نومیدی آن است که فرد نخواهد خودش باشد.”
― Søren Kierkegaard, The Sickness Unto Death: A Christian Psychological Exposition for Upbuilding and Awakening

“•
هر یک از زنانی
که زمانی
بی تفاوت از کنارشان گذشته ای
تمام دنیای مردی بوده اند...
همین زن که از اتوبوس پیاده شد
با چشمهای معمولی
و کیفی معمولی تر
و تو معصومش پنداشتی
روزی
جایی
کسی را آتش زده...
با همان ساقهای معمولی
و انگشتهای کشیده
شک ندارم
مردی هست
که هنوز
در جایی از جهان
منتظر است آن زن
خوشبختی را در همان کیف چرم معمولی
به خانه او ببرد...”
― Charles Bukowski