Status Updates From وقت تقصیر

روح و روانم رو به بازی گرفته

تا اینجا که محشر

از ده سال پیش تا به امروز فکر می‌کردم طبل حلبی، اون کتابی باشه که موقع خوندنش بیشترین انرژی رو صرفش‌ کردم ولی الان که دارم این کتاب رو می‌خونم، تازه متوجه شدم که این همه سال توی چه گمراهی‌ای بوده‌م. :))

تنها گناهی که داشتم این بوده که دیگران را دوست داشتم. مردمم را دوست داشتم. شماها را دوست داشتم. یعنی این جرم این قدر بزرگ است؟ من هم نمیدانم چرا اینجاییم. ما نشانه های غم و مرگ هستیم. تا جوانیم از تیررس تیرهایشان فرار میکنیم. هر چه پیرتر میشویم درمانده تر میشویم، چون جانمان کمتر میشود و کمتر میتوانیم فرار کنیم. آنوقت است که هر چه بیشتر ناتوان میشویم تیرهای بیشتری نصیبمان میشود. به سوی هرچه بروی همان طرفت می آید.

بسیار سخت خوان، سرشار از خشونت 🙄