مجید اسطیری’s Reviews > وقت تقصیر > Status Update

تنها گناهی که داشتم این بوده که دیگران را دوست داشتم. مردمم را دوست داشتم. شماها را دوست داشتم. یعنی این جرم این قدر بزرگ است؟ من هم نمیدانم چرا اینجاییم. ما نشانه های غم و مرگ هستیم. تا جوانیم از تیررس تیرهایشان فرار میکنیم. هر چه پیرتر میشویم درمانده تر میشویم، چون جانمان کمتر میشود و کمتر میتوانیم فرار کنیم. آنوقت است که هر چه بیشتر ناتوان میشویم تیرهای بیشتری نصیبمان میشود. به سوی هرچه بروی همان طرفت می آید.