مجید اسطیری > Recent Status Updates

ای بندگان خداوند، خیرخواه‌ترین کس به خویشتن کسی است که در برابر پروردگارش، فرمان‌بردارتر باشد و فریبکارترین کس به خود، آن کسی است که در برابر پروردگار خویش فرمان‌ناپذیرتر باشد.
فریب‌خورده کسی است که خود را فریبد و غبطه‌انگیز کسی که دینش برای او بی آسیب مانده باشد. خوشبخت آنکه از آنچه بر سر دیگران آمده پند گیرد و شوربخت آنکه فریب خواهش‌های نفس خود را پذیرد.

ای بندگان خداوند پیش از آنکه سنجیده شوید خود را بسنجید و پیش از آنکه به حسابتان رسیدگی شود به حساب خود برسید.
پیش از آنکه از نفس افتید، نفس تازه کنید و پیش از آنکه به زورتان برانند، فرمان برید و بدانید آن کس را که از درون وی، برای وی یاوری ننهند تا پندآموز و بازدارنده‌اش باشد، از سوی دیگران برای او نه پندآموزی خواهد بود و نه بازدارنده‌ای.

مردم در این دنیا با فتنه ها آزمایش می‌شوند. آنچه که از این دنیا برای این دنیا گرفته اند از دستشان گرفته خواهد شد و سپس درباره هرچه گرفته اند، محاسبه خواهند شد و آنچه که از این دنیا برای غیر دنیا (آخرت) گرفته اند، رو به سوی آن رفته و در آن اندوخته خود اقامت خواهند نمود.
.

در کنسرت کـُلن همه در ورودی سالن منتظر ایستاده بودیم. فرهاد از راه رسید. نقشه ی شهر در دست و کوله پشتی به دوش، با لباس‌هایی بسیار ساده، طوری که بیشتر حضار او را نشناختند. از هتل محل اقامتش تا آنجا همان طور آمده بود. خیلی آهسته از میان جمعیت راهش را باز کرد و به چند نفری که او را شناخته بودند به گرمی سلام داد. خواننده‌های دیگر معمولاً با ماشین‌های گران‌قیمت و سر و صدای فراوان پا به سالن کنسرت می‌گذارند.

تا اینکه سومی به خلافت برخاست در حالی که دو پهلویش (از زیاده خواری چون شتر) میان حلق و مخرج ورم داشت و زادگان پدرش (بنی‌امیه) به همراهی وی برخاستند و با ولع شتر در خوردن گیاه (تر و تازه‌ی) بهاری به خوردن مال خداوند پرداختند. تا زمانی که بافته‌های او رشته شد و کردارش او را به کشتن داد و زیاده خواری او را واژگون ساخت.

.

ای بندگان خداوند، بدانید که پرهیزگاران هم از نقد دنیا و هم از نسیه آخرت سود بردند. پرهیزگاران با دنیاداران در دنیای آن‌ها شریک شدند ولی دنیاداران در آخرت پرهیزگاران سهیم نشدند. پرهیزگاران در جهان به بهترین گونه زندگی کردند و در آن از برترین‌ها برخوردار شدند بنابراین از جهان همان برخورداری را داشتند که خوشگذرانان نازپرورد و به همان بهره‌ها دست یافتند که گردنکشان متکبر. یقین داشتند که در آخرت هم در جوار حمایت خداوندند.

پیشانی اصحاب پیامبر از سجده‌های بلند چون زانوی بز پینه داشت. چون نام خداوند برده می‌شد از چشمانشان اشک می‌جوشید چنانکه گریبانشان تر می‌شد و چون درخت طوفان زده از ترس کیفر و به امید پاداش به لرزه می‌افتادند. ای بندگان خداوند شما را به رها کردن این جهان پند می‌دهم زیرا شما را وامی‌نهد هرچند که شما نخواهید او را وانهید.

.

اوصاف مومنان در خطبه هَمام:
اگر در جمع غافلان باشد او را از ذکر گویان به حساب می‌آرند و اگر در میان ذکر گویان باشد از غافلان نمی‌شمارند. آن کس را که به او ستم ورزیده است می‌بخشاید و به آن کس که او را از بخشش محروم داشته بخشش می‌کند. به کسی که از او بریده می‌پیوندد و از زشت گویی دور و نرم گفتار است. کار ناشایست در او ناپدید و کردار شایسته پدیدار است. خیرش به پیشتازان و شرش به پشت گریزان است.

فَمَنْ دَعَانِي فِي هَذَا الشَّهْرِ أَجَبْتُهُ: هر کس در این ماه مرا بخواند جوابش را می‌دهم.
وَ مَنْ سَأَلَنِي أَعْطَيتُهُ: هر کس در این ماه از من چیزی، بخواهد به او می‌دهم؛ حتی اگر خود من را بخواهد به او می‌دهم؛ چرا که در
ادامه می‌فرماید:
وَ مَنِ اسْتَهْدَانِى هَدَيتُهُ: هر کس از من هدایت خاص را بخواهد هدایتش می‌کنم.

یکی از همراهان کریستوف کلمب به نام ستوان آلوشو د اوخدا این سفر دریایی را به سمت جنوب دنبال کرد. همراه وی تاجری بود از اهل فلورانس به نام آمریگو وسپوچی. این دو نفر در مسیر خود به دهکده ای متعلق به سرخ پوستان رسیدند و اوخدا با دیدن آن دهکده که در آب روی تیرهای چوبی بنا شده بود. به یاد ونیز افتاد و آن را ونزوئلا يا «ونیز كوچك» نام نهاد.

هر کس ما اهل‌بیت را دوست بدارد باید خود را برای تهی‌دستی آماده کند.

آگاه باشید سوگند به خداوند فلانی پیراهن خلافت را ناروا به تن کرد، در حالی که می‌دانست جایگاه من به آن چون جایگاه میله‌ی محور، به سنگ آسیاب است. سیل فضایل از آبشار وجود من فرومی‌بارد و هیچ پرنده تا ستیغ بلندای من اوج نمی‌تواند گرفت. با این حال از خلافت چشم پوشیدم و از آن دست شستم و اندیشیدم که با دست کوتاه قیام کنم یا اینکه در تاریکنایی ژرف تن به شکیبی دهم که بزرگسال در آن فرتوت و کودک در آن پیر می‌گردد.

امروزه فرض بر این است که ما باید ستایشگر قانون اساسی ایالات متحده باشیم، اصلاحیه ی پنجم می‌گوید «هیچ شخصی را نمی توان خارج از فرایندهای حقوقی مربوطه از حقوقش محروم کرد.» منظور قانون گذاران از «شخص»، واقعاً شخص نبود. به عنوان مثال شمار زیادی از مخلوقات ساخته از گوشت و خون وجود داشتند که شخص به حساب نمی‌آمدند. نمونه‌اش بومیان. آنها هیچ‌گونه حقی نداشتند. زن‌ها هم به ندرت شخص شمرده می‌شدند.

از مجموعهٔ بیانات بزرگان و نیز از دعاهای ماه رجب و شعبان برمی‌آید که اصولاً این سه ماه (رجب شعبان و رمضان) در طول سال فرصتی ویژه هستند تا طی آن، انسان خود را برای ورود به مراتب عالی توحید و مقام ولایت آماده کند. گویی ماه رجب سرآغاز ورود به صراط مستقیم توحید است. در کلام رسول خدا (ص) آمده: من شهر علم هستم و علی (ع) باب آن است؛ پس هر کس خواهان علم است باید از باب آن وارد شود.

برای عموم مردم یا به اصطلاح ۹۹ درصد، وضعیت بسیار ناگوار بوده است و می‌تواند از این بدتر هم بشود. این دوره می‌تواند دوره ی سقوطی بازگشت ناپذیر باشد. برای ۱ درصد و حتی کمتر از آن - یک دهک از ۱ درصد اوضاع همان است که باید باشد آنها ثروتمندتر وقدرتمندتر از هر زمان دیگرند. کنترل نظام سیاسی را در دست دارند و به عموم مردم هم توجهی ندارند و اگر این وضعیت تا آنجا که میل آنها می‌کشد بتواند ادامه یابد، چرا که نه؟

نکته ظریف دیگری که مرحوم سید بن طاووس در کتاب «اقبال‌الاعمال» پیرامون حرمت ماه رجب ذکر می‌کند آن است که اگر ماه رجب از ماه‌های حرام است، یعنی قُرق‌گاه الهی است و بندگان در این ماه در حریم امن پادشاهی مقتدر قرار دارند که اجازه نمی‌دهد شیاطین و دشمنان بر آنان یورش ببرند. بنابراین بر ما لازم است که بکوشیم از این حرم امن الهی حداکثر بهره را در کسب کمال ببریم.

زنان و دختران نوجوان بسیاری به عنوان خدمتکار قراردادی به مستعمره‌ها رفتند. زندگی آنان با زندگی بردگان تفاوت چندانی نداشت. دوران خدمتکاری آن‌ها پایان می‌یافت و طی دوران خدمتکاری باید از اربابان و خانم خانه اطاعت می‌کردند و حتی گاهی مورد سوءاستفاده‌ی جنسی قرار می‌گرفتند. به نوشته‌ی تاریخچه‌ای با عنوان «زنان شاغل آمریکا» خدمتکاران زن، حقوق کم دریافت می‌کردند و با آن‌ها سختگیرانه و بی ادبانه رفتار می‌شد.

با زنان چطور رفتار می‌شد؟
اولین اردوگاه‌های مستعمره های آمریکا تقریباً به طور کامل مردانه بودند. زنان را به آنجا می‌بردند تا همسر مردان شوند، بچه به دنیا آورند و همراه آنها باشند. در سال ۱۶۱۹ م. یک کشتی حامل نوزده زن به «جیمز تاون» ويرجينيا رسید. آنها توافق کرده بودند در ازای هزینه ی عبور از اقیانوس اطلس به مستعمره بروند و با مردانی که هیچ‌گاه ندیده بودند، ازدواج کنند.

زنان در دوران اولیه ی آمریکا
برخی کتب تاریخی چنان تاریخ را نشان میدهند که گویی نیمی از مردم «آمریکا» وجود خارجی نداشته‌اند. کتب تاریخ از مکتشفان تجار، سیاست مداران و ژنرال‌ها سخن میگویند که البته همگی مرد هستند. در دوران اولیه ی آمریکا زنان نمی‌توانستند این مشاغل را داشته باشند؛ آنها در برابر دیدگان تاریخ، نامرئی بودند.

وقتی مجری رادیو BBC نظر او را درباره‌ی نوع موسیقی ای می‌پرسد که در این دوره (سال 1369) از رادیو و تلویزیون ایران پخش می‌شود، فرهاد ابراز رضایت میغکند: «این رو خدمتتون عرض کنم که اولاً شما به هیچ عنوان این جا چیزهای مبتذل نمی‌شنوین. اکثر شعرهایی که این جا می‌شنوین از سعدی و جامی و البته این اواخر از سهراب سپهری هست. در این آب و هوا از شعر که کوچک‌ترین ایرادی نمی‌تونین بگیرین...»

آیا فقرا نمی توانند با تمرین مداوم به اراده ای مستحکم تر دست یابند؟ شواهد چندانی وجود ندارد که نشان دهد ظرفیت اراده با استفاده از آن افزایش می یابد. (!) حتی اگر فقرا اراده را افزایش میدادند به نظر میرسد که بازهم این افزایش برای دستیابی به لغزش ناپذیری مورد نیاز کافی نیست. واقعیت این است که شواهد بسیاری در تعارض با برداشت از اراده وجود دارد.
پژوهش‌های اخیر حاکی از آنند که استفاده از خودمهاری باعث خالی شدنش می‌شوند.(!)

تله‌های فقدان عاطفه در رابطه

_نیازهای‌تان را از طرف مقابل پنهان می‌کنید و زمانی که نیازهایتان برطرف نمی شوند، احساس ناامیدی میکنید.
_از احساسات‌تان سخن نمی‌گویید و زمانی که درکتان نمی‌کنند، ناامید می‌شوید.
_شما به طور واقعی خود را آسیب پذیر نشان نمی دهید تا شخص مقابلتان بتواند کمی از شما مراقبت و شما را راهنمایی کند.
_احساس عدم دریافت عاطفه میکنید اما چیزی نمیگویید. شما به خشم پناه می برید. خشمگین و نیازمند میشوید.

.
در اواخر تابستان ۱۳۶۰، اسفندیار منفردزاده که ایران را ترک کرده بود با منزل مادر فرهاد تماس گرفت و به فرهاد گفت همه چیز برای کار در خارج فراهم است و از او دعوت کرد برای خلق آثار جدید از ایران خارج شود و به او بپیوندد. همچنین به فرهاد هشدار داد که ممکن است در آینده اجازه‌ی خروج از کشور را پیدا نکند و بهتر است تا دیر نشده دست به کار شود اما فرهاد پاسخ منفی داد.

در اواخر اسفندماه ۱۳۶۶ با شروع حمله ی موشکی عراق به تهران کوچه ی آن‌ها خالی از سکنه شد. یک روز که فرهاد روی چارپایه ایستاده و مشغول تمیز کردن شیشه ی پنجره بود، موشکی چند کوچه پایین تر از خانه شان فرود آمد و فرهاد از روی چارپایه پرت شد. پوراندخت به کمکش آمد و فرهاد که به زحمت سعی می کرد بلند شود، خنده کنان گفت: به کوری چشم صدام، عید امسال را خیلی باشکوه برگزار می‌کنیم...

آیا پدران بنیان گذار آمریکا، خردمند و عدالت پیشه بودند و تلاش کردند توازن قدرت را برقرار سازند؟ آنها در پی توازن نبودند؛ مگر توازنی که امور را همچون قبل حفظ کند. آن‌ها به یقین خواهان برابری میان برده و ارباب، ثروتمند و فقیر یا سرخ پوست و سفیدپوست نبودند. نیمی از مردم کشور حتی مورد توجه پدران بنیان گذار قرار نگرفتند؛ این شهروندان نامرئی، زنان آمریکا در دوران اولیه بوند.

سرچشمه های تله فقدان عاطفه
1. مادر شخصی سرد و بی عاطفه است. او به اندازه کافی کودک را در آغوش نمی‌گیرد.
2. کودک احساس با ارزش بودن و دوست داشته شدن نمی‌کند. این احساس را ندارد که فردی
عزیز و ویژه است.
3. مادر برای فرزندش به اندازه کافی زمان و توجه اختصاص نمی‌دهد.
4. مادر به اندازه کافی به نیازهای کودک توجه نمی‌کند. او در همدردی با دنیای کودک مشکل دارد. او به راستی با کودک ارتباط برقرار نمی‌کند.

علی‌رغم سرکوب‌ها_ واکنش‌های وحشیانه‌ی پلیس، دستگیری‌های جمعی، اتهامات ناروا، مقررات محدود کننده‌ی شهری، تجسس، نفوذ و یورش پلیس_ جنبش تسخیر به رشد ادامه می‌دهد و جبهه‌های جدیدی را از محله‌های درون شهری و دادگاه‌های محلی تا تالارهای کنگره به تسخیر خود درمی‌آورد. صرف از پای ننشستن به رغم سرکوب‌ها می‌تواند یک دستاورد تلقی گردد.

اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود خود را در برابر دانشگاه آتش میزدم. همان جایی که بیست و دو سال پیش آذرمان در آتش بیداد سوخت. او را در پیش پای نیکسون قربانی کردند
این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفته اند هنوز از تحصیلشان فراغت نیافته اند. نخواستند همچون دیگران کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فروبرند. از آن سال چندین دوره آمدند و رفتند اما این سه تن ماندند

همه ی جوامع خود را به گروه اقلیت و گروه اکثریت تقسیم می‌کنند. گروه اوّل، ثروتمندان و نجیب زادگانند و گروه دوم، توده ی مردم. مردم یاغی و دائماً در حال تغییرند. آنها به ندرت درست قضاوت میکنند یا صحیح را از ناصحیح تشیخص می‌دهند. بنابراین سهم معین و دائمی از حکومت را به دست اولین قشر بدهید... هیچ چیز جز یک هیئت دائمی نمی‌تواند با بی احتیاطی و نابخردی دمکراسی مقابله کند.