Status Updates From قطار جک لندن

یجور خیلی شدیدی دارم از خوندن این کتاب لذت می‌برم
طولانی بودن و قشنگیش باعث شده با شخصیتاش اُخت بشم، وقتی تموم شه دلم براشون تنگ می‌شه🙂

"به قول یارو گفتنی، آرزو شوهر کرد. آرزو آرزو نکن. تو دیگه بچه نیستی که دنبال آرزوتی."

" + تو می‌دونی مشکلت چیه توری؟
_ کاشکی می‌دونستم
+ مشکلت اینه که خیلی اُرس و پرس می‌کنی. از بچگی همی‌جوری بودی و چراچرا می‌کردی.
خشایار گفت: اگه بری سربازی، یه روزم دووم نمی‌آری، چون اولین چیزی که بهت می‌گن اینه که ارتش چرا نداره.
+روزگار مثل ارتشه. چرا نداره. اوکی؟ افتاد؟
_ تورج مانده بود منگ و تکیده: چرا؟
+ چی چرا؟
_ چرا ارتش چرا نداره؟!
+ ای بابا! "

"هرکی یه جوابی سی عملش داره(با لحجه‌ی آبادانی). اونا که دارن پابرهنه و بچه یه بغل می‌رن یه جواب دارن، ما هم که موندیم و می‌خوایم دفاع کنیم یه جواب. بذار هرکی هرچی می‌خواد بگه بگه. "


از اونجایی که این کتاب حرف زیاد داره برای گفتن، در ریویوی آخر در خدمت شما خواهم بود:)🌻

" + شاه فقط به اینا آموزش فنون نظامی داده. شجاعت و به آب و آتیش زدن که یادگرفتنی نیست. اینا دل ندارن.
_ دل! شایدم دارن و نمی‌خوان بازی کنن. واسه اینا حکم یه‌چیز دیگه‌س."

تا حالا از آقای حسن‌زاده کتابی نخوندم،
ولی بششدت از این اثرشون تعریف شنیدم:)