Status Updates From آوار آفتاب

کنارِ تو تنهاتر شده‌ام...

به آفتاب آلوده ام
تاریکم کن، تاریک تاریک
شب اندامت را در من ریز.
با مشتی کابوس همسفر شده ام
راه از شب آغاز شد، به آفتاب رسید

بازی های کودکی ام روی این سنگ های سیاه پلاسیدند
سنگ ها را می شنوم: ابدیت غم.
کنار قبر،انتظار چه بیهوده است

میان دو لحظه ی پوچ در آمد و رفتم.

دست هایم پر از بیهودگی جست و جو هاست.

خاک زندگیم را فراگیر

من سایه شدم
این دشت آفتابی را شب کن
تا من راه گمشده را پیدا کنم
و در جا پای خودم خاموش شوم

و در دور دست خودم تنها نشسته ام

خورشید در پنجره می سوزد
پنجره لبریز برگ ها شد
با برگی لغزیدم
پیوند رشته ها با من نیست
من هوای خودم را می نوشم

و نگاهم را در بخار فروب ریخته ام
روی این پله ها غمی تنها نشست
در این دهلیزها انتظاری سرگردان بود

شبیه هیچ شده ای
چهره ات را به سردی خاک بسپار
اوج خودم را گم کرده ام
می ترسم از لحظه بعد و از این پنجره ای که به روی احساسم گشوده شد

آهنگ تاریک اندامت را شنیدم: نه صدایم و نه روشنی طنین تنهایی تو هستم طنین تاریکی تو. سکوتم را شنیدی: بسان.نسیمی از روی خودم برخواهم خاست، درها را خواهم گشود، در شب جاویدان خواهم وزید. چشمانت را گشودی:شب در من فرود آمد.

طوفانی سر رسید و جا پایم را ربود. نگاهی به روی نهرخروشان خم شد: تصویری شکست. خیالی از هم گسیخت.…