Status Updates From ن

من نمی‌دانم چه چیزی پایبندم کرده است
کوه اگر پا داشت تا حالا از اینجا رفته بود!
دور تا دورش همه خشکی‌ست –ای تنها، خزر–
راه اگر می‌داشت از این چاله، دریا رفته بود...

یاد باد آن زمان که می‌انداخت لرزه بر جانِ دشمنان خبرم!
نعره چون می‌زدم نبود دگر اسبِ صاحب‌سوار دور و برم
...
آه! آن دورهٔ شکوه گذشت، گنجِ قارون و عمرِ نوح گذشت!
آن به یک نعره، قبضِ روح گذشت! چرخِ گردون همان و من دگرم

شده‌ام رعیتی خموش و غریب، کنجِ آبادیِ خرابِ خودم
پی یک لقمه نانِ بی‌برکت، صبح تا شب مدام دربه‌درم...

آه ای رؤیای بادآورده! می‌بازم تو را
عاقبت امروز یا فردا، قمار این‌گونه است

سر به روی سینه‌ام بگذار تا باور کنی
بر سرِ عشق است اگر هر روز جنگی در من است

در چنگ میله بال و پرم را شناختم
افسوس! در قفس هنرم را شناختم!

گم کرده بودم این بدنِ پاره‌پاره را
از داغِ بی‌کسی جگرم را شناختم
...
یک روز مثل آینه، یک روز مثل آه
این‌گونه روحِ دربه‌درم را شناختم...

تیغِ تو؟ یا صدایِ منِ خسته؟ ای رفیق!
در این میانه دشمنِ ما را چه شاد کرد؟...

حدود پرزدنم را به من نشان داده‌است
همان که بال نداده‌است و آسمان داده‌است!
همان که در شبِ یلدا، به رسم دلسوزی،
چراغ خانه‌ی ما را به دیگران داده‌است...

بارها در راه دریا بر زمین افتاده‌ام/آری آری دیده‌ام، آبشار این گونه است

در قطاریم و به مقصد نگران، ناچاریم/کوه می‌ریزد و دهقان فداکاری نیست

جوجه های اعتقادم را کجا پنهان کنم وقتی
شک شبیه گربه، از دیوار ایمان می رود بالا