Mohammad Sadegh Rasooli

“گر مرد رهی میان خون باید رفت
وز پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای به راه در نه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت”
― فرید الدین عطار

“فردوسی از پس حمله اعراب و عوض شدن دور زمان ، می نشیند و با چه حوصله ای چه عظمتی را از غارت و فراموشی حفظ می کند، عظمتی را که متن اساطیر است و سازندۀ تاریخ است . عین کاری که جلال الدین رومی کرد در بحبوحۀ حملۀ مغول . و ببینیم آیا روشنفکر امروزی جرأت و لیاقت این را دارد که بنشیند و در مقابل هجوم غرب که قدم اوّل غارتش ، بی ارزش ساختن همه ملاک های ارزش سنّتی است چیزی را حفظ کند؟ یا چیزی به جای آنها بگذارد؟



جلال آل احمد، از کتاب در خدمت و خیانت روشنفکران”
― جلال آل احمد (Jalal Al-e-Ahmad)

“for the rest of her life Esi would see a smile on a white face and remember the one the soldier gave her before taking her to his quarters, how white men smiling just meant more evil was coming with the next wave.”
― Yaa Gyasi, Homegoing

“I seriously doubt that some slave ship ancestor, in those idle moments between being raped and beaten, was standing knee-deep in their own feces rationalizing that, in the end, the generations of murder, unbearable pain and suffering, mental anguish, and rampant disease will all be worth it because someday my great-great-great-great-grandson will have Wi-Fi, no matter how slow and intermittent the signal is.”
― Paul Beatty, The Sellout