Status Updates From Entre nós - Um escritor e s...

از کوندرا چیزی نخوندم تا حالا ولی خوب حرف می‌زد (جملات نغز زیاد داشت) و ایده‌هاش هم جالب بود. یه روز میام سراغت.

راث: پس این دورترین نقطه‌ای است که در بدبینی‌تان به آن رسیده‌اید؟
کوندرا: واژه های بدبینی و خوش‌بینی بیمناکم می‌کنند. رمان حکمی صادر نمی‌کند؛ رمان جست‌و جو می‌کند و پرسش طرح می‌کند. نمی‌دانم آیا ملتم نابود خواهد شد و نمی‌دانم حق با کدام یک از شخصیت‌هایی است که ساخته‌ام. من داستان می‌سازم، یکی را با دیگری روبه رو می‌کنم، و با این ابزارها پرسش‌هایم را بیان می کنم.بلاهت آدم‌ها در این است که برای همه‌چیز پاسخی دارند.

کلیما : استعاره‌های کافکا چنان قدرتمندند که از نیّتِ اولیه‌اش بسیار فراتر می‌روند.می‌دانم که قصر و همین‌طور" در کلنی محکومان"را پیشگویی نبوغ‌آسای سرنوشت وحشتناکی تفسیر کرده‌اند که در جنگ جهانی دوم بر ملت یهود نازل شد،جنگی که پانزده سال بعد از مرگ کافکا آغاز شد.اما این پیشگوییِ یک نابغه نبوده.این آثار صرفا‌ اثبات می‌کنند‌ که آفرینشگری که می‌داند چگونه شخصی‌ترین تجربه‌هایش را به شکلی عمیق و صادقانه بازبتاباند

آپلفلت:چندین بار سعی کردم "داستان زندگی خودم"در جنگل‌ها بعد از فرارم از اردوگاه را بنویسم، اما تمام تلاش‌هایم عبث بود. دلم می‌خواست به واقعیت وفادار باشم، به آنچه واقعا رخ داده بود.اما گاه‌نگاریِ حاصل از این تلاش داربستی سست از کار درمی‌آمد.نتیجه کمابیش محقر بود،حکایتی خیالی که متقاعد کننده نبود.چیزهایی که بیشتر از همه حقیقت دارند به‌راحتی تحریف می‌شوند.واقعیت،چنان‌که می‌دانید، همیشه قوی‌تر از قوه‌ی تخیل انسان است.