Nasrin M’s Reviews > از ادبیات و آفرینش > Status Update

Nasrin M
Nasrin M is on page 94 of 160
راث: پس این دورترین نقطه‌ای است که در بدبینی‌تان به آن رسیده‌اید؟
کوندرا: واژه های بدبینی و خوش‌بینی بیمناکم می‌کنند. رمان حکمی صادر نمی‌کند؛ رمان جست‌و جو می‌کند و پرسش طرح می‌کند. نمی‌دانم آیا ملتم نابود خواهد شد و نمی‌دانم حق با کدام یک از شخصیت‌هایی است که ساخته‌ام. من داستان می‌سازم، یکی را با دیگری روبه رو می‌کنم، و با این ابزارها پرسش‌هایم را بیان می کنم.بلاهت آدم‌ها در این است که برای همه‌چیز پاسخی دارند.
Sep 12, 2024 07:23AM
از ادبیات و آفرینش

25 likes ·  flag

Nasrin’s Previous Updates

Nasrin M
Nasrin M is on page 62 of 160
کلیما : استعاره‌های کافکا چنان قدرتمندند که از نیّتِ اولیه‌اش بسیار فراتر می‌روند.می‌دانم که قصر و همین‌طور" در کلنی محکومان"را پیشگویی نبوغ‌آسای سرنوشت وحشتناکی تفسیر کرده‌اند که در جنگ جهانی دوم بر ملت یهود نازل شد،جنگی که پانزده سال بعد از مرگ کافکا آغاز شد.اما این پیشگوییِ یک نابغه نبوده.این آثار صرفا‌ اثبات می‌کنند‌ که آفرینشگری که می‌داند چگونه شخصی‌ترین تجربه‌هایش را به شکلی عمیق و صادقانه بازبتاباند
Sep 09, 2024 04:57AM
از ادبیات و آفرینش


Nasrin M
Nasrin M is on page 27 of 160
آپلفلت:چندین بار سعی کردم "داستان زندگی خودم"در جنگل‌ها بعد از فرارم از اردوگاه را بنویسم، اما تمام تلاش‌هایم عبث بود. دلم می‌خواست به واقعیت وفادار باشم، به آنچه واقعا رخ داده بود.اما گاه‌نگاریِ حاصل از این تلاش داربستی سست از کار درمی‌آمد.نتیجه کمابیش محقر بود،حکایتی خیالی که متقاعد کننده نبود.چیزهایی که بیشتر از همه حقیقت دارند به‌راحتی تحریف می‌شوند.واقعیت،چنان‌که می‌دانید، همیشه قوی‌تر از قوه‌ی تخیل انسان است.
Aug 31, 2024 12:48PM
از ادبیات و آفرینش


Comments Showing 1-1 of 1 (1 new)

dateUp arrow    newest »

Nasrin M خردمندیِ رمان در این است که برای همه‌چیز پرسشی دارد. وقتی دن کیشوت پا به جهان بیرون گذاشت، آن جهان پیش چشمانش پر از رمزوراز شد. این میراثِ نخستین رمان اروپایی برای کل تاریخ رمان پس از آن است.
رمان‌نویس به خواننده می آموزاند که جهان را به صورت یک پرسش فهم کند. در این نگرش خردمندی هست و تساهل. در جهانی ساخته از قطعیت‌های واجب الاحترام رمان مرده است. جهان توتالیتر، خواه بر مارکس بنیان شده باشد، خواه دین، خواه هر چیز دیگر، جهان پاسخ‌هاست نه پرسش‌ها. در این جهان رمان جایی ندارد. در هر حال، به نظرم در سرتاسر جهان این روزها آدم‌ها خوش‌تر دارند داوری کنند تا اینکه درک کنند، پاسخ بدهند تا اینکه بپرسند، طوری که صدای رمان در این حماقت پر سروصدای قطعیت‌های انسانی به زحمت به گوش می رسد.


back to top