Status Updates From هشت و چهل و چهار

مریض ها دو دسته‌اند؛ آنها که خودشان را در اختیار دکتر میگذارند و آنهایی ک تودارند و انگار به بیماری شان پناه میبرند

وقتی نمی‌دانی باید چه کار کنی، بهتر است هیچ کاری نکنی و وضع موجود را ادامه بدهی.

خیلی چیزها هستند که می‌توانند خاطره‌ها را با خود حمل کنند: عکس‌ها، یادگاری‌ها، چشم‌اندازها، جاها ... اما بوها چیز دیگری هستند؛ انگار نظم زمان و مکان را به هم می‌ریزند و آدم را پرتاب می‌کنند به مکانی دیگر، به زمانی دیگر.

شاید واقعا اهمیتی نداشته باشد که این آخرین صبح قدیم است یا اولین صبح سال نو. صبح صبح است، با آواز پرنده‌هایش، با جنب و جوشش، با خورشید تر و تازه‌اش… قدیم و جدید چه فرقی دارد وقتی باور داشته باشی که صبح صبح است.

توی زندگی همان‌قدر که ممکن است اندوه سراغ آدم بیاید، یا مثلا بلا و مصیبت، ممکن هم هست شادی درِ خانه‌اش را بزند. بیشتر آدم‌ها آن اولی را پدیده‌ای طبیعی و جزئی از زندگی می‌دانند،اما این دومی را باور نکردنی، غافلگیرکننده و معجزه وار.

قراردادهای اجتماعی واتفا‌قهای به ظاهر مهم اما درباطن بی‌اهمیت را که بگذاری کنار، میبینی توی زندگی هرآدمی فقط دواتفاق مهم وجود دارد:اولی تولد،دومی مرگ.نگه داشتن حساب تولد به خود آدم بستگی دارد واما حساب مرگ رادیگران باید نگه دارند

به گواهی سنگ‌ها، همه آدم‌هایی که مرده بودند یا دلبند بودند یا دلسوز یا مهربان؛ انگار آدم‌های نامهربانِ بی‌خیال، نمی‌میرند.

آستانه‌ها همیشه غیرقابل پیش‌بینی‌اند؛ یا جان سالم به در می‌بری و تا مدت‌ها بیمه می‌شوی یا تا خرخره فرو می‌روی توی نکبت و هرچه بیشتر دست و پا بزنی، بیشتر فرو می‌روی.

96

خیلی چیزها هستند که می‌توانند خاطره‌ها را با خود حمل کنند: عکس‌ها، یادگاری‌ها، چشم‌اندازها، جاها... اما بوها چیز دیگری هستند؛ انگار نظم مکان و زمان را به‌هم می‌ریزند و آدم را پرتاب می‌کنند به مکانی دیگر، به زمانی دیگر.

دوست دارد بهش بگوید این لبخند اوست که دل آدم را می‌برد. دوست دارد بهش بگوید وقتی می‌خندد، همهٔ پرنده‌های جهان شروع می‌کنند به آواز خواندن، همهٔ گل‌های جهان شروع می‌کنند به شکفتن و همهٔ ابرهای جهان شروع می‌کنند به باریدن. خواهد گفت. همیشه که این‌طوری نمی‌ماند؛ خیلی زود این‌ها را به زن خواهد گفت.

از این‌جا بهتر می‌توانست ببیندش. بخشی از ساختمان را با پارچه پوشانده بودند، ساعتش سال‌ها بود کار نمی‌کرد، یک جاهایی کاشی‌هایش -مثل دندان‌های پیرزن یا پیرمردی- ریخته بودند، اما این‌ها دلیل نمی‌شد که هنوز هم از زیباترین ساختمان های شهر نباشد. غرور تاریخی شمس‌العماره جریحه‌دار شده بود، اما خدشه‌دار نه. هنوز هم از زیباترین ساختمان های شهر بود.

«بعضی صداها را آدم با گوشش می‌شنود؛ این‌ها اگرچه دیده یا لمس نمی‌شوند و طعم و بویی ندارند، اما همین که فرو می‌روند توی گوش و پرده را می‌لرزانند، یعنی وجود دارند. بعضی صداهای دیگر کاری به پرده‌ی گوش ندارند، توی سر آدم زنگ می‌زنند و تارهای ذهن را می‌لرزانند؛ این دومی‌هارا جز خود آدم کسی نمی‌تواند بشنود. همین دومی‌ها هستند که آدم را می‌اندازند توی گودال تردید. همین دومی‌ها هستند که هیچ‌جوری نمی‌شود به دیگران فهماندشان.»

بعضی صداها را آدم با گوشش می‌شنود؛ این‌ها اگرچه دیده یا لمس نمی‌شوند و طعم وبویی ندارند، اما همین که فرو می‌روند توی گوش و پرده را می‌لرزانند، یعنی وجود دارند. بعضی صداهای دیگر کاری به پرده‌ی گوش ندارند، توی سر آدم زنگ می‌زنند و تارهای ذهن را می‌لرزانند؛ این دومی‌هارا جز خود آدم کسی نمی‌تواند بشنود. همین دومی‌ها هستند که آدم را می‌اندازند توی گودار تردید. همین دومی‌ها هستند که هیچ‌جوری نمی‌شود به دیگران فهماندشان