Status Updates From Czarownica znad Kałuży

Póki co podoba mi się, chociaż ukazana sytuacja wymaga zrobienia kilku grubych założeń (typu: akcja się dzieje w miejscu gdzie i przed wojną mogło być krucho ze specjalistami, więc 1 lekarka-samouczka to i tak dużo, co mędrsi przepadli w trakcie wojny lub pojechali na szabry, po wojnie utrzymanie technologii było nieopłacalne czasowo wobec produkcji jedzenia, narratorka jest przemądrzała). A teraz... ten klecha.

Zawiesiłam się na czasówce tekstu, bo bohaterka odwiedziła pewne miejsce gdzieś w latach 60-tych (część 2 rozdział 6) i nie była wtedy dzieckiem. A jak wybuchła wojna, mogła mieć dwadzieścia parę bo studiowała, i wiadomo że korzystała z internetu (część 1 rozdział 1) więc zdecydowanie był to już XXIw.
I dunno czy to zatem były lata sześćdziesiąte XXIw. czy XXw. i coś na dodawaniu zawiodło.
Czytam dalej.

Teoria o śnie zaczyna do mnie przemawiać coraz bardziej, bo surrealizm wlazł już na sufit.

Acz wiem, że płonne me nadzieje, bo zapytałam kogoś, kto to już przeczytał, czy jest szansa na taki scenariusz. Nope.

Siedzę i dumam skąd ~60 lat po zatrzymaniu całego większego przemysłu w Rzymie mieli ropę... i to w zasadzie przetworzoną, bo motolotnie chyba częściej latają na benzynie. I tu nawet shelf life gra na niekorzyść, bo benzyna relatywnie szybko wietrzeje, chyba że na hurra zaczęto składować paliwo w bardzo szczelnych pojemnikach. Dunno... dunno... i mnie to dręczy, ale lecim dalej.

Pierwszy rozdział, część(?) za mną.
Refleksja póki co: a może to wszystko okaże się tylko sennym majakiem bohaterki, którą kopnął koń...?

Ilość narracyjnych ekspozycji i wspominków, w jakie wpada narratorko-bohaterka, sprawia że czuję się trochę jak przy czytaniu Zmierzchu xD