Status Updates From جسدهای شیشه‌ای

دلش می‌خواست یک نفر لال بود و برایش تعریف می‌کرد.هرچند که نتواند از نظر عقلانی توجیه شود. می‌دانست رویایی که خرد نداشته باشد رویای والاتر و ارزشمندتری‌ست، خرد خیال را سطحی می‌کند. خداوند، خیال و رویای بی‌عقل را بیشتر صاحب عدالت می‌داند. پدیده‌های شخصی در ذهن شاعر دشمن اوست.

«وقتی چندین کامیون ارتشی با سربازان زیر چادر با آنهایی که سردشان بود تفنگ‌هایشان را به شانه‌شان تکیه داده بودند و دستهایشان را ها می‌کردند، گذشتند، یک سینما در آن سمت خیابان ظاهر شد. در یک لحظه با این کامیونهای پر از سرباز و خیابان سفید از برف و بی‌گذرنده و سرد، یاد «وداع با اسلحه» افتاد، شاید سینما، فکر سینما را ساخت.»

«خیلی‌وقتها گمش می‌کرد اما اما نمی‌توانست بگوید همهٔ من به درد رفاقت نمی‌خورد. اگر به همهٔ زندگی من می‌آمدیِ، روزگارت سیاه می‌شد. انگار هیچوقت بدی را نگاه نکرده بود. چشمش خیس شد.»

این همه غم از کجا میاد؟