Status Updates From سه نمایشنامه‌ی عروسکی

نمایشنامهٔ عروسکی سوم و پایانی، "قصه پنهان ماه"، خوانده شد.

آقای بیضائی از دستِ شما خشمگین ام. آخه این بیچاره هم خیلی خوب بود، ولی از بس نمایشنامهٔ دوم، "غروب در دیار غریب"، شگفت بود، این بیچاره به چشم نمیاد.
الان شما با این قلمی که داری، در حق نمایش سوم و اول اجحاف کردی. رفتن تو سایهٔ اون یکی.

واقعا واقعا کیفور شدم.
شکسپیر و بیضائی دارم می‌خونم. از "بودن"ام خوشحالم :))))

نمایشنامهٔ عروسکیِ دوم با عنوان "غروب در غیاری غریب" از سه نمایشنامهٔ عروسکی خوانده شد.


چه چقدر ریتم عروسکیِ اثر کم‌نظیر بود، چقدر قلم بیضائی باصلابت و در این اثر لطیف بود، لطیف بود به لطافتِ عشق و چقدر عشقِ ناب و زیبایی رو بیضائی تصویر کرده بود. قلمِ درام‌پرداز و کاردرست همینه، هرجا بنویسه چون قلم" درام"پرداز است، کار خود را می‌کند.
چقدر روایت اثر شخصیت‌ها و همه‌چیزِ کاملی داشت.
بیضائی شگفت‌آوری را به شگفتی میاره

نمایش‌نامهٔ عروسکیِ "عروسکها" از سه نمایشنامهٔ عروسکی خوانده شد.
می‌خوام گریه کنم. از بس که جای رفیعی ایستاده این بیضائی! برای چهل‌روز آینده خود خوشحالم.

یه زخم بزرگ فقط مرد رو خورد می‌کنه؛
اما اونچه می‌کشه زخم‌های کوچیکه!

پهلوان: تو خیلی شبیه آدم ها هستی.
دیو: در واقع دیوها همون آدم ها هستن.
آدم هایی که هنوز به صورت دیو درنیومده باشن
پهلوان: چرا همه از تو می ترسند؟
دیو: شاید چون باید چیزی باشه که ازش بترسند.

سیاه: لازم نیست عقب دیو به کوه و جنگل بری ، اگر خواستی بکشی دیوی رو بکش که در خودته.

چقدر نمایشنامه دوم خوب بود خدایا، چقدر این آشنایی زدایی های بیضایی کولاکه...
دوست دارم تماشا کنم اجراش رو. بگردم ببینم پیداش می کنم.