Status Updates From آینه‌های دردار

یک نکته‌ای که اخیرا توجهم بهش جلب شده اینه که کارهای گلشیری تازگی که بهشون برمی‌گردم هی تو ذهنم چند پله بالاتر می‌رن، در مقایسه با کارهای خیلی‌ها علی‌الخصوص براهنی که هر بار از اون واااای دفعه‌ی اول یه چند درجه میان پایین.
جالبه.

اولش اومدم بنویسم گمونم من برای کتاب خوندن پیر شدم، چون هر چی می‌گیرم دستم بعضی صفحات رو باید چند دور بخونم. البته باز هم بعضی وقت‌ها حس میکنم تهش هنوز نفهمیدم. یه نیرویی درونم میخواست که کتاب رو یک‌سره تموم کنم. ولی خب. نشد. بهرحال. علیرغم اینکه شاید باید چند دور دیگه بخونمش، ولی خب
I like it