Status Updates From آینه‌های دردار

اولش اومدم بنویسم گمونم من برای کتاب خوندن پیر شدم، چون هر چی می‌گیرم دستم بعضی صفحات رو باید چند دور بخونم. البته باز هم بعضی وقت‌ها حس میکنم تهش هنوز نفهمیدم. یه نیرویی درونم میخواست که کتاب رو یک‌سره تموم کنم. ولی خب. نشد. بهرحال. علیرغم اینکه شاید باید چند دور دیگه بخونمش، ولی خب
I like it

برخلاف دفعات پیش چقدر دوستش دارم انگار. عجیبه.

تازه دارم می‌فهمم اون لحن رمان نویس‌های دهه‌ی هفتاد/هشتاد سناپور و اصحابش از کجا ریشه می‌گرفته. از گلشیریِ دهه‌ی هفتاد.

مینا می‌گفت: برای من هیچ لحظه‌ای کم‌ارج‌تر از لحظهٔ دیگر نیست. برای همین نمی‌توانم بنویسم.